ΣΕ ΣΥΝΕΧΗ ΡΟΗ

Την Τρίτη 3 Μαΐου 2016 στο ιστορικό Μοναστήρι του Αγίου Αθανασίου στο χωρίο Φίλια Καλαβρύτων θα πραγματοποιηθεί ο εορτασμός του Αγίου, τιμώντας την ημέρα ανακομιδής των ιερών λειψάνων του. Μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας που θα χοροστατήσει ο πανοσιολογιότατος καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Λαύρας Αρχιμανδρίτης Ευσέβιος, θα ακολουθήσει η καθιερωμένη δεξίωση των προσκυνητών από την Αδελφότητα Φιλαίων και στη συνέχεια στην πλατεία του χωριού θα παρουσιαστούν παραδοσιακοί χοροί από το χορευτικό του Πολιτιστικού Συλλόγου Κλειτορίας και το Σύλλογο Φίλων Ίππων "ο Χελμός" 
Η ιστορική Μονή του Αγίου Αθανασίου βρίσκεται εντός του δάσους που αποτελείται από δέντρα δρυός, ελιάς και πρίνους, ανάμεσα στα χωριά Λευκάσιο και Φίλια.
Η ηλικία της Μονής ξεπερνά τα 350 έτη και υπήρξε εστία και ορμητήριο στον ξεσηκωμό του 1821. Είναι διώροφη και αποτελείται από 50 κελιά μοναχών. Ο ναός είναι βασιλική τρίκλητος μετά τρούλου. Στην Ιερά Μονή πολύ σύντμα, θα εγκαταβιώσει ένας εξαίρετος Αρχιμανδρίτης, o Αλύπιος Κατσαμπάκης που έχει διακονήσει πολλά χρόνια στο  Άγιο όρος  δίπλα στον όσιο Παΐσιο! Τα τελευταία πέντε χρόνια διακονούσε στην Ιερά Μονή Αγίας Τριάδος Ακράτας και όλοι μιλούν για έναν εξαιρετικό λειτουργό και πνευματικό.

γράφει ο Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος
Από τους πλέον λατρεμένους αγίους της θρησκείας μας ο Άγιος Γεώργιος, συνδυάζεται η μνήμη του με πανηγύρια, τραγούδια, θρύλους, παραδόσεις και έθιμα που αναβιώνουν κάθε χρόνο, αφού εκκλησίες και ξωκλήσια προς τιμήν του είναι σε κάθε χωριό-σε κάθε πόλη.
Στο Λειβάρτζι λατρεύουμε τον Αϊ-Γιώργη από το 1738, που ανεγέρθη ο φερώνυμος ενοριακός ναός και που είναι ένας από τους 13 που έχει το χωριό (μαζί με τα ξωκλήσια). Από τους Λειβαρτζινούς εκπαιδευτικούς και συγγραφείς Περικλή Δουδούμη και Αθανάσιο Λέλο πληροφορούμεθα και το ιστορικό της ανέγερσης του ναού:
Η ανέγερση ναών είχε απαγορευθεί από τους Τούρκους. «Έφτασε» όμως στ’ αυτιά του Βοεβόδα Καλαβρύτων ότι στο Λειβάρτζι χτίζεται νέα εκκλησία και έστειλε ο ίδιος απεσταλμένους να δουν τι γίνεται ακριβώς γίνεται και να τον ενημερώσουν. Το έμαθαν εν τω μεταξύ οι Λειβαρτζινοί και ενέτειναν τις εργασίες τους, δουλεύοντας νύχτα και μέρα, να τελειώσουν την εκκλησία προτού φτάσουν οι απεσταλμένοι του Βοεβόδα, αφού «έτοιμες» εκκλησίες δεν τις «πείραζαν». Παράλληλα, οι άρχοντες του Λειβαρτζίου στέλνουν δικούς τους να προϋπαντήσουν τους απεσταλμένους, «φέροντες δώρα». Η συνάντηση έγινε κοντά στο Δεσινό και τους έδειξαν οι Λειβαρτζινοί τον ομώνυμο εκεί ναό, που είχε αποπερατωθεί. Οι απεσταλμένοι αρκέστηκαν στα δώρα και επιστρέφοντας στα Καλάβρυτα… βεβαίωσαν πως για ένα μικρό σπίτι πρόκειται!
Στη βόρεια πλευρά του ναού υπάρχει εντοιχισμένη μια πλάκα-γλυπτό απεικονίζον γέροντα τυφλό που απαγόρευσε στους μαστόρους να πάρουν πέτρες από τη μάνδρα του για το χτίσιμο της εκκλησίας, παρ’ όλο που και ο ίδιος ήξερε για πού προορίζονται. Την πλάκα αυτή «εντοίχισε» κάποιος κτίστης, για να στηλιτεύσει τη στάση του τυφλού γέροντα, κατά μία παράδοση.
Τα εγκαίνια του Αγίου Γεωργίου Λειβαρτζίου έγιναν στις 9 του Οκτώβρη του 1768, από τον Αρχιεπίσκοπο Ωλένης Θεοδόσιο και οκτώ ακόμα κληρικούς.
Αμέσως σχεδόν μετά την ανέγερσή του, αγιογραφήθηκε το Ιερό από τον εκ Νεζερών αγιογράφο Αντώνιο, που είχε ήδη χειροτονηθεί ιερέας (ο ίδιος έχει αγιογραφήσει και τη Μονή Αγίας Τριάδος και τον «Αϊ-Θόδωρο» του Λειβαρτζίου).
Τα μεσάνυχτα 23 προς 24 Σεπτεμβρίου του 1854 έγινε μεγάλη και καταστρεπτική καταιγίδα . «Όλα τα βουνά και τα λαγκάδια κατέβηκαν και επήραν την μάνδρα του Αγίου Γεωργίου και εμπήκαν μέσα εις την Εκκλησίαν και την εγέμισαν πηλόν και πέτρες. Εγκρέμισαν τα στασίδια και επήραν 5 πτώματα των αποθαμένων και έγινε ζημία εις την εκκλησίαν 4.000 δραχμών».
Μετά την καταστροφή αυτή κτίστηκε ο μεγάλος προστατευτικός τοίχος πίσω και νότια της εκκλησίας, ο οποίος όμως και αυτός κινδύνευσε από τη φονική θεομηνία του 1990.
Το 1913 αλλάχθηκε η σκεπή και στρώθηκε το δάπεδο με μωσαϊκό πλακάκι, με φροντίδες του διευθυντή του ημιγυμνασίου Λειβαρτζίου, εκπαιδευτικού (θεολόγου) και συγγραφέα-λογοτέχνη Λάκη Κωνσταντίνου. Τότε «μεγάλωσαν» τα παράθυρα και έγιναν πολλές ακόμα εργασίες, με τη συνδρομή των κατοίκων.

Μετά το Β΄ παγκόσμιο πόλεμο κτίστηκε το καμπαναριό του ναού, με δαπάνες του Κλεομένη Οικονομίδη*, στη μνήμη της συζύγου του.
Μέχρι και το 1914 λειτουργούσαν 4 εκκλησίες στο Λειβάρτζι ως ενορίες με ανάλογους ιερείς. Από το 1914 και μετά, περιορίστηκαν σε μία, του Αγίου Γεωργίου.
Στις αρχές της δεκαετίας του 2000 αγιογραφήθηκε η εκκλησία, από τα άξια χέρια του Λειβαρτζινού αγιογράφου Αντώνη Φράγκου, τις φροντίδες του ιερέα και του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου και τη συνδρομή πολλών Λειβαρτζινών. Αμέσως μετά αλλάχθηκε και η σκεπή με καινούρια κεραμίδια και με πολλή προσωπική εργασία του αείμνηστου ιεροψάλτη Γεωργίου Νικολόπουλου.
Να σκεφθεί κανείς πως το αδιαχώρητο που παρατηρείται στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου (όπως και στις εκκλησίες όλων των χωριών μας) κάθε Πάσχα και κάθε Δεκαπενταύγουστο, ήταν «μόνιμο» φαινόμενο κάθε Κυριακή και κάθε γιορτή, μέχρι λίγα χρόνια πριν! Κι ακόμα, με το τοπικό παραδοσιακό Λειβαρτζινό συγκρότημα, «τα ταβούλια», σε συνδυασμό με το πασχαλινό εορταστικό «φόντο» γινόταν ένα πολύ μεγάλο πανηγύρι σε όλο το χωριό!
--------------------------
* Ιδιοκτήτης της «ΧΡΩΠΕΙ».

Πηγές: Περικλή Δουδούμη ή Ντουντούμη: «ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΚΩΜΟΠΟΛΕΩΣ ΛΕΙΒΑΡΖΙΟΥ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ» (1941).
Αθανασίου Λέλου: «ΙΣΤΟΡΙΑ ΑΡΧΑΙΑΣ ΨΩΦΙΔΟΣ ΚΑΙ ΛΕΙΒΑΡΖΙΟΥ» (1953).

Νίκος Χρ. Παπακωνσταντόπουλος


Ο Νίκος Παπακωνσταντόπουλος γεννήθηκε στο Λειβάρτζι του Δήμου Καλαβρύτων. Πέραν του λειτουργήματός του (Διπλωματούχος Νοσηλευτής) δραστηριοποιείται και στο λογοτεχνικό χώρο, με εκδόσεις βιβλίων και δημοσιεύσεις άρθρων στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο και είναι μέλος του Δ.Σ. της Παγκαλαβρυτινής Ένωσης. Είναι παντρεμένος με την Ελένη Γάλλιου από το Γοργόμυλο Πρέβεζας και έχουν δύο παιδιά.








TIMHΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ Π. Π. ΓΕΡΜΑΝΟ ΑΠΟ ΤΟ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΚΑΜΕΝΙΑΝΙΤΩΝ - ΔΡΟΒΟΛΟΒΙΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕΣΙΝΙΩΤΩΝ ΤΗΝ 6-5-2016
Οι Καμενιάνοι, το Δροβολοβό και το Δεσινό θα τιμήσουν με ιδιαίτερη λαμπρότητα τον Εθνεγέρτη Π.Π. Γερμανό, την Παρασκευή 6 Μαΐου 2016 και ώρα 10:30 π. μ. στον αύλειο χώρο του πανηγυρίζοντος ναού στο ιστορικό σπήλαιο της Παναγίας Ζωοδόχου Πηγής Δροβολοβού και σε ειδικό μνημείο που έχουμε κατασκευάσει εκεί για να θυμίζει το πέρασμα του λαμπρού Ιεράρχη μας από τα χωριά μας. 
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει αρκετές και πλούσιες εκδηλώσεις με ομιλίες, απαγγελίες ποιημάτων, κατάθεση στεφάνων από επισήμους, καθώς και φιλοξενία, στο πανέμορφο ανοιξιάτικο τοπίο του Δροβολοβού.
Εκείνη τη μέρα τιμούμε την Εθνική μας Παλιγγενεσία, τιμούμε τους αγώνες των προγόνων μας και αναβαπτιζόμαστε ως Έλληνες, στέλνοντας παράλληλα μήνυμα σε όλες τις γωνιές της γης ότι: Το απροσκύνητο γένος μας δεν υποτάσσεται, δεν υποκύπτει, δεν σκλαβώνεται, ούτε με τα όπλα, ούτε με οικονομικά και άλλα μέσα. 
Καλούμε όλους – στην όμορφη αυτή γωνιά του ιστορικού Δροβολοβού – να τιμήσετε με την παρουσία σας την λαμπρή μας εκδήλωση, να τιμήσετε τον εθνεγέρτη μας, να βαδίσετε στα χνάρια των αγωνιστών προγόνων μας.
Για το Δ. Σ. του Συνδέσμου Καμενιανιτών-Δροβολοβιτών-Δεσινιωτών.
Ο πρόεδρος Κωνσταντίνος Νικολόπουλος 
Ο γραμματέας Γεώργιος Φωτόπουλος

Ένα μοναδικό βιντεοκλίπ με το τέλειο τραγούδι των "Carte Postale" με τίτλο "Ρίο" γυρισμένο στον μοναδικό Οδοντωτό
To προσωπικό project του Αντώνη Σπαθή (Carte Postale) που ξεκίνησε στην Πάτρα το 2009 μετατράπηκε σε μια πολυμελή μπάντα επηρεασμένη από ρομαντικές νέο φολκ-ροκ μελωδίες βασισμένες σε κινηματογραφικά μοτίβα, ρυθμικές εξάρσεις, γαλλικά βαλς και νοσταλγική διάθεση που όλα αυτά οι ίδιοι θέλουν να τα αποκαλούν ρετρό ποπ.
Η μουσική τους είναι βασισμένη στο πιάνο, ακορντεόν, τρομπέτα, κοντραμπάσο-μπάσο, τύμπανα, γιουκαλίλι και στους έντονα νοσταλγικούς αγγλόφωνους στίχους τους.
Το φθινόπωρο που μας πέρασε οι Carte Postale ηχογράφησαν στην Πάτρα (Noisebox studio) με τον παράγωγο Σάκη Μπάστα τον πρώτο τους δίσκο ο οποίος κυκλοφόρησε τον Απρίλιο που μας πέρασε από την The Sound of Everything.
Οι Carte Postale είναι:
Δέσποινα Γκοτσοπούλου (φωνή, κιθάρα)
Αντώνης Σπαθής (κιθάρα, πιάνο, γιουκαλίλι, παιδικό πιάνο)
Γεράσιμος Ασπρομάλλης (κοντραμπάσο, ηλεκτρικό μπάσο, κιθάρα)
Γιώργος Νικολόπουλος (τύμπανα)
Ιάσονας Βάκρινος (τρομπέτα)
Κώστας Νικολόπουλος (ακορντεόν)

Η ιερά μονή αγίας Λαύρας – η ιερά μονή αγίου Γεωργίου Κουδουνά στην Πρίγκηπο της Κωνσταντινουπόλεως και ο εκ Στρεζόβης ιερομόναχος Ιερώνυμος Κωνσταντίνου 


γράφει ο Δημήτρης Σταθακόπουλος
Σε ένα από τα πολλά ταξίδια μου στην αγαπημένη μου Κωνσταντινούπολη, βρέθηκα ανήμερα του αγίου Γεωργίου, στην μονή του αη Γιώργη του Κουδουνά, όπου ο άγιος λατρεύεται όχι μόνον από τους χριστιανούς επισκέπτες, αλλά κυρίως από τους μουσουλμάνους τούρκους οι οποίοι ασκούν πολλά, - σχεδόν «δεισιδαιμονικά» - λατρευτικά έθιμα , μεταξύ των οποίων και το ξεδίπλωμα κλωστών κουβαριστρών για την υλοποίηση ευχής για καλό βίο.
Όπως μας πληροφορεί το σχετικό site της μονής Αγίου Γεωργίου Κουδουνά Πριγκήπου , αυτή είναι από τις αρχαιότερες των Πριγκιποννήσων, ( 10ο αιων.) 
Πέρασε πολλές καταστροφές, ( 1204, 1302 ) και τελικά εγκαταλείφθηκε, αφού οι μοναχοί της έκρυψαν την εικόνα του Αγίου Γεωργίου σε απόκρημνη, δυσπρόσιτη περιοχή. Η μονή ξαναχτίστηκε στα 1751-1752 σύμφωνα με πατριαρχικά σιγίλια, από τον μοναχό Ησαΐα. Ζήτησε να γίνει μετόχι με τη μονή Μεγίστης Λαύρας στο άγιον όρος , αλλά τελικά , το 1781 η μονή προσαρτήθηκε στην Αγία Λαύρα των Καλαβρύτων. Το 1806 κτίστηκε στο βουνό το συγκρότημα των «παλιών» κελιών, όπως αποκλήθηκαν μεταγενέστερα, από τον ηγούμενο Αρσένιο. 
Το 1821, με το ξέσπασμα της ελληνικής επανάστασης, οι Τούρκοι γνωρίζοντας τη σχέση της μονής με την αγία Λαύρα των Καλαβρύτων της Πελοποννήσου επιτέθηκαν στο μοναστήρι και σκότωσαν τους μοναχούς. (Άλλη μια απόδειξη, πέραν των οθωμανών ιστοριογράφων , Ahmed Cevdet Pasha κ.λ.π , της εκτέλεσης του Πατριάρχη που έγινε λόγω αγίας Λαύρας και Καλαβρύτων, ότι για τους Οθωμανούς του 1821, η επανάσταση ξεκίνησε στην αγία Λαύρα των Καλαβρύτων και άς λένε οι όψιμοι τάχα ιστορικοί ότι στην αγία λαύρα δεν έγινε τίποτα. Οι πηγές τους διαψεύδουν και γελοιοποιούν) 
Από τη σφαγή των μοναχών το 1821, σώθηκαν μόνο δύο, οι οποίοι διέφυγαν, ξυρισμένοι και μεταμφιεσμένοι. Το 1884 στο χώρο της μονής ανεγέρθηκε διώροφο πέτρινο κτίριο, από τον ηγούμενο Αρσένιο, ενώ το 1908 κτίστηκε νέο ευρύχωρο καθολικό από τον αρχιμανδρίτη Διονύσιο, ο οποίος μόνασε ως το 1936 που απεβίωσε σχεδόν αιωνόβιος. Στο μεταξύ μετά το 1922 η μονή έχασε την κτηματική περιουσία της, η οποία απαλλοτριώθηκε από το Κεμαλικό τουρκικό κράτος.
Μετά το θάνατο του Διονυσίου, στη μονή απέμεινε ως μοναδικός μοναχός, ο υποτακτικός του Κλεόνικος, που την υπηρέτησε ως το θάνατό του, το 1969. Τον διαδέχθηκε ο Κωνσταντίνος Παϊκόπουλος. Μια πυρκαγιά που ξέσπασε το 1986 στις πλαγιές του βουνού, έφτασε ως τα ιστορικά κελιά της μονής καταστρέφοντάς τα. Έτσι έχασε την επιβλητικότητά της και την παραδοσιακή μορφή της. Οι μεταγενέστερες ατυχείς παρεμβάσεις αλλοίωσαν τη φυσιογνωμία της που δεν θυμίζει την παλιά της αίγλη.
Εν τούτοις κάθε χρόνο στις 23 Απριλίου , χιλιάδες Τούρκοι ανεβαίνουν στον αη Γιώργη τον Κουδουνά στην πρίγκηπο να τελέσουν το τάμα τους.
Περιεργαζόμενος τον χώρο, σε ένα σημείο είδα και έναν σταυρό που αναφέρει: 
Ενθάδε κείται, ο εξ Αγίας Λαύρας της Πελοποννήσου, πατήρ ΙΕΡΩΝΥΜΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ιερωμόναχος . Εγεννήθη εν Στρεζόβη των Καλαβρύτων τω 1822 Ιανουαρίου 6 Απεβίωσεν ενταύθα 1907 Μαρτίου 13, ή 16 ή 18 (δυσδιάκριτη ημερομηνία) 
Άλλη μιά ιστορική πηγή για την αγία Λαύρα και την επανάσταση του 1821. Άλλη μια σχέση της αγίας Λαύρας με την Κωνσταντινούπολη και άλλος ένας Καλαβρυτινός ιερομόναχος στην καρδιά των γεγονότων. Ο Ιερώνυμος Κωνσταντίνου εκ Στρεζόβης !

Δημήτρης Σταθακόπουλος

Δρ. κοινωνιολογίας της ιστορίας, Παντείου πανεπιστημίου Διπλωματούχου Βυζαντινής μουσικής - μουσικολόγου, Τακτικού μέλους της Ε.Α.ΑΔΗ.ΣΥ,  Μέλους του international society for ethnomusicology Bloomington Indiana Univ. Δικηγόρου παρ’ Αρείω Πάγω Μέλους του Δ.Σ του Δικηγορικού Συλλόγου Πειραιά Μέλους της Ελληνικής αντιπροσωπείας στην Ευρωπαϊκή Ένωση Δικηγόρων CCBE


Ο Άγιος Γεώργιος στην Τουρλάδα και δίπλα το Μνημείο της Φροξυλιάς. Στην Τουρλάδα φυλάσσεται τεμάχιο λειψάνου του Αγίου Γεωργίου! 
(η φωτογραφία από την λιτάνευση ειναι από προηγούμενη χρονιά)
Φωτογραφίες Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος


Θα έλεγε κανείς πως νοιώθουμε σαν «θηρία στο κλουβί», που ο χειμώνας μας «κλείνει μέσα»! Και αν αυτό λεγόταν «μια φορά» για κάποια χρόνια πριν, σήμερα με την αστυφιλία νοιώθουμε πολύ περισσότερο την ανάγκη να βρεθούμε στην αγκαλιά της φύσης, έστω και για λίγες στιγμές! Παρελθόν και η νηστεία της μεγάλης σαρακοστής, κάνει τη διάθεση για πανηγυρική εξόρμηση και για προσκύνημα στον Άγιο και στη φύση ακόμα μεγαλύτερη.
Φυσιολάτρες οι ξωμάχοι των χωριών μας – φυσιολάτρες όλοι μας, πάντα και τώρα, μα μόλις περνάει το Πάσχα και λίγο χαμογελάει η άνοιξη, γινόμαστε ακόμα πιο φυσιολάτρες, που ίσως και να μην είναι τυχαίο το ότι έχει «συνδυαστεί» πολλά ξωκλήσια να γιορτάζουν μετά τη Λαμπρή. Πόσα τέτοια δεν έχουμε στον τόπο μας: Αϊ-Γιώργης, Αϊ-Θανάσης στις 2 Μάη, Αϊ-Νικόλας στις 8-9 και 10 Μάη, Άγιος Κωνσταντίνος-Αγία Ελένη, Ανάληψη, Αγία Τριάδα… Και σε πόσα ακόμα δεν γίνονται «εξορμήσεις» τη βδομάδα της Λαμπρής, χωρίς να γιορτάζεται η μνήμη του Αγίου.
Από την προηγούμενη ετοίμαζαν-ετοιμάζουν το τι θα πάρουν μαζί τους από φαγητά, ποτά (κρασί και τσίπουρο, κυρίως) και γλυκά, να φάνε και να πιούνε οι ίδιοι και να κεράσουν, όχι μόνο τους συγχωριανούς τους, αλλά και φίλους και συγγενείς από άλλα χωριά που έρχονται για το προσκύνημα, για το πανηγύρι. Όσο για το πιο αναγκαίο απ’ όλα, το νεράκι, οι φυσικές πηγές είναι τόσες πολλές στα χωριά μας, που κανείς δεν πρόκειται να διψάσει.
Απαραίτητες και οι μεγάλες λαμπάδες που φέρνουν με ευλάβεια προσκυνητές «ίσα με το μπόι τους» - τάμα και δέηση μαζί -, απαραίτητα το πρόσφορο και η αρτοκλασία για την ευλογία του Αγίου. Και πόσα, στ’ αλήθεια, περισσότερα συναισθήματα νοιώθουμε και πόσο πιο γραφική είναι η εικόνα στα ξωκλήσια εκείνα που «δεν πάει αυτοκίνητο»! Νοιώθει κανείς πως συμμετέχει με όλες του τις αισθήσεις!
Μέχρι να τελειώσει η Λειτουργία, αλλά και πριν ακόμα, οι ευχές και τα «χρόνια πολλά» δίνουν και παίρνουν! Κι αμέσως μετά στρώνονται κάτω από βαθύσκιωτα δέντρα τα αλλού καλύτερα-πολύχρωμα και με τέχνη υφαντά απλάδια, ξεδιπλώνονται μεσάλια και κάθονται όλοι μαζί ή σε μεγάλες παρέες. Το φαγοπότι, το γλέντι και ο χορός αρχίζουν! Ο καθαρός αέρας, η κούραση και η διάθεση κάνουν τα με περισσή τέχνη εδέσματα από τα χέρια της κάθε νοικοκυράς δέκα και είκοσι φορές νοστιμότερα. Έτσι, το ανέβασμα στο βουνό, δεν περιορίζεται μόνο στον εκκλησιασμό, αλλά παίρνει μορφή πραγματικού και μεγάλου πανηγυριού.
Πρωταγωνιστικό ρόλο σε αυτές τις «εξορμήσεις» είχαν κάποτε τα παραδοσιακά συγκροτήματα, το ταβούλι και οι καραμούζες,. Μόλις όμως «έπιανε» ένα τραγούδι με το στόμα κάποιος από τους γεροντότερους, τότε αυτά σώπαιναν και όλοι άκουγαν με πραγματική ευλάβεια, «παίρνοντας» με τη σειρά τους το τραγούδι.
Πολύ πριν ακόμα γείρει ο ήλιος, χορτασμένοι όλοι προσκύνημα στον Άγιο και στη φύση, χορτασμένοι γλέντι, χορό και ξεφάντωμα, φεύγουν ανανεωμένοι να συνεχίσουν τη βιοπάλη που ξεκινάει κιόλας με το που θα φτάσουν στο σπίτι. Με τι χαρά τους περιμένουν εκεί οι γεροντότεροι και οι ανήμποροι, να πάρουν από τα χέρια τους λίγο άρτο, να τους στυλώσει η ευλογία του Αγίου! Η ευχή όλων «και του χρόνου» σφραγίζει την ημέρα!
Πόσα, στ’ αλήθεια, όμορφα συναισθήματα νοιώθουμε μέσα μας, όταν βλέπουμε σήμερα τους νεότερους να καλούν ο ένας τον άλλον μέσω διαδικτύου για προσκύνημα στο γραφικό ξωκλήσι, στο χωριό των γονιών τους και των παππούδων τους, ακολουθώντας το δικό τους «μονοπάτι»!
Νίκος Παπακωνσταντόπουλος

Ο Νίκος Παπακωνσταντόπουλος γεννήθηκε στο Λειβάρτζι του Δήμου Καλαβρύτων. Πέραν του λειτουργήματός του (Διπλωματούχος Νοσηλευτής) δραστηριοποιείται και στο λογοτεχνικό χώρο, με εκδόσεις βιβλίων και δημοσιεύσεις άρθρων στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο. Είναι παντρεμένος με την Ελένη Γάλλιου από το Γοργόμυλο Πρέβεζας και έχουν δύο παιδιά.

γράφει ο Νίκος Παπακωνσταντόπουλος
Καθιερωμένο το έθιμο της κουλούρας, τόσο στα μεταπασχαλινά προσκυνήματα στα ξωκκλήσια μας, όσο και κάθε φορά που αυτά γιορτάζουν.
Η κουλούρα είναι γλυκό αρτοσκεύασμα, φτιαγμένο από τα χέρια της νοικοκυράς και με ειδικό τελετουργικό, ανάλογο με εκείνο του πρόσφορου (διαβάστε εδώ). Η ίδια το πηγαίνει ως τάμα στο ξωκκλήσι που γιορτάζει και αφού το διαβάσει ο παππάς, προορίζεται για τον τυχερό με έναν από τους δύο παρακάτω τρόπους:
Πρώτος τρόπος:
Μια άτυπη κριτική επιτροπή που συγκροτείται από προσκυνητές, ορίζει αγώνα δρόμου κάποιων δεκάδων μέτρων στον προαύλιο χώρο της εκκλησίας ή και λίγο πιο μακριά, αν ο χώρος εκεί δεν προσφέρεται. Οι αθλητές που θέλουν να διαγωνιστούν δηλώνουν συμμετοχή και δίνεται η εκκίνηση. Εκείνος που θα τερματίσει πρώτος παίρνει ως έπαθλο την κουλούρα.
Δεύτερος τρόπος:
Η κουλούρα μπαίνει σε λοταρία, οι εισπράξεις της οποίας αποδίδονται στο ξωκκλήσι που γιορτάζει. Το έθιμο θέλει να την κόβει πάντα ο ίδιος ο τυχερός μικρά κομμάτια και να την προσφέρει σε όλους τους προσκυνητές, οι οποίοι με τη σειρά τους του εύχονται:
«Βοήθειά σου!», «και του χρόνου!».
Παρόμοια άρθρα:

Νίκος Παπακωνσταντόπουλος

Ο Νίκος Παπακωνσταντόπουλος γεννήθηκε στο Λειβάρτζι του Δήμου Καλαβρύτων. Πέραν του λειτουργήματός του (Διπλωματούχος Νοσηλευτής) δραστηριοποιείται και στο λογοτεχνικό χώρο, με εκδόσεις βιβλίων και δημοσιεύσεις άρθρων στον έντυπο και ηλεκτρονικό Τύπο. Είναι παντρεμένος με την Ελένη Γάλλιου από το Γοργόμυλο Πρέβεζας και έχουν δύο παιδιά.

Την Δευτέρα του Πάσχα ημέρα του Αγίου Γεωργίου, θα εορταστεί η μνήμη του Αγίου στο ομώνυμο γραφικό ξωκκλήσι της Κέρτεζης. Εκεί, καβαλάρηδες του συλλόγου φίλων ίππων "ο Χελμός" θα μεταφέρουν την εικόνα του Αγίου στην πλατεία του χωριού. Τα παιδιά του χωριού θα τρέξουν για την παραδοσιακή κουλούρα. Θα ακολουθήσει παρουσίαση παραδοσικών χορών από την χορευτική ομάδα με υπεύθυνο τον Βασίλη Ρήγα. 
Ευχές
Το Δ.Σ. του συλλόγου Κερτεζιτών "Ο Στριφτόμπολας" σας περιμένει όλους και εύχεται στον καθένα από σας, υγεία και το φως της Αναστάσεως να φωτίσει τις καρδιές όλων.

Έκτακτο δελτίο επιδείνωσης του καιρού εξέδωσε η Εθνική Μετεωρολογική Υπηρεσία (ΕΜΥ), προειδοποιώντας για ισχυρές βροχές και καταιγίδες, οι οποίες δεν αποκλείεται να συνοδεύονται από χαλαζοπτώσεις και ισχυρούς ανέμους.
Η επιδείνωση του καιρού, σύμφωνα με την ΕΜΥ, θα ξεκινήσει από τα βορειοδυτικά και σταδιακά θα επεκταθεί και στην υπόλοιπη χώρα.
Αναλυτικά, αναμένεται να επηρεαστούν:
Σήμερα
Οι βορειότερες περιοχές του Ιονίου (κυρίως η Κέρκυρα) και η Ήπειρος.
Αύριο, Δευτέρα του Πάσχα
Αρχικά, το βόρειο Ιόνιο, η Ήπειρος και η δυτική Στερεά και από τις μεσημεριανές ώρες όλο το Ιόνιο και τα υπόλοιπα ηπειρωτικά.
Η Αττική
Από το βράδυ, το βόρειο Αιγαίο και πιθανόν το κεντρικό Αιγαίο και η Εύβοια.
Τρίτη
Η Μακεδονία και η Θράκη, κυρίως μέχρι το απόγευμα.
Το Ιόνιο, η Ήπειρος και τα νησιά του βόρειου και ανατολικού Αιγαίου κυρίως, μέχρι το μεσημέρι.
Από τις υπόλοιπες περιοχές, η δυτική Στερεά και η Πελοπόννησος, ενώ το απόγευμα και τη νύχτα τα Δωδεκάνησα.
Ο άστατος καιρός θα διατηρηθεί μέχρι και την Πέμπτη, κυρίως στα ηπειρωτικά.
ΗμερομηνίαΚαιρός ΠεριγραφήΘερμ °CΜέγιστος Άνεμος
Υετός
Κυρ, 1 Μαϊ
Αυξημένη συννεφιά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Ασθενής βροχή τη νύχτα.Υψηλή: 19  oC
Χαμηλή: 7  oC
  με 7 km/h
1,7   mm
Δευ, 2 Μαϊ
Βροχή και πιθανή καταιγίδα αλλά και διαστήματα με καθαρό καιρό.Υψηλή: 17  oC
Χαμηλή: 7  oC
  με 15 km/h
26,9   mm
Τρι, 3 Μαϊ
Βροχή κατά τη διάρκεια της ημέρας. Συννεφιά τη νύχτα.Υψηλή: 9  oC
Χαμηλή: 4  oC
  με 15 km/h
6   mm
Τετ, 4 Μαϊ
Συννεφιά με βροχή και πιθανή καταιγίδα.Υψηλή: 12  oC
Χαμηλή: 5  oC
  με 12 km/h
11,3   mm
Πεμ, 5 Μαϊ
Ισχυρή βροχή.Υψηλή: 11  oC
Χαμηλή: 4  oC
  με 13 km/h

MKRdezign

{facebook#https://www.facebook.com/KALAVRYTAnews} {twitter#https://twitter.com/KALABRYTA_NEWS} {google-plus#https://plus.google.com/u/0/+kalavrytaNewsKN}

Φόρμα επικοινωνίας

Όνομα

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο *

Μήνυμα *

Powered by Blogger.
Javascript DisablePlease Enable Javascript To See All Widget