Γράφει η Κωνσταντίνα Πορετσάνου
Είμαστε εκείνες οι νοσηλεύτριες της τελευταίας γραμμής, εκείνες που είναι οι τελευταίοι άνθρωποι στην ζωή άλλων ανθρώπων... Που είναι τα μάτια μας τα μάτια των γιατρών και τα χέρια μας τα χέρια της συμπόνιας.. Χτυπάμε κάρτα τα Χριστούγεννα την Πρωτοχρονιά το Πάσχα και έπειτα γυρνάμε στο σπίτι μας και λέμε ιστορίες στα παιδιά μας... Είμαστε αυτές που ξέρουν τους ανθρώπους που πονάνε με τα μικρά τους ονόματα, που ξέρουν τα ονόματα των παιδιών τους, που έμαθαν τις συνήθειες τους, τις ιστορίες τους, που τους ξεχωρίζουν από τα βήματα τους στον διάδρομο πριν κοιτάξουν...(και η αλήθεια είναι πως κάθε ανθρώπινη ζωή έχει τα δικά της βήματα...)
Είμαστε αυτές που κρατάμε στα χέρια μας το ανθρώπινο σώμα φθαρμένο από τον χρόνο, το ανθρώπινο μυαλό μπερδεμένο από τον χρόνο...
Είμαστε αυτές που χαρίζουν ζωντάνια από την ζωή τους, χαρά από την αγάπη τους.. Είμαστε αυτές που ξέρουν να μένουν μέχρι το τέλος..
Αυτές που μπορούν να προσφέρουν το θαύμα της ανθρωπιάς!!
Είμαστε οι νοσηλεύτριες και οι νοσηλεύτριες του Καλλιμανοπουλείου!!!
.jpg)

Σχόλια