Γράφει ο Ευριπίδης Νικολάου Πρόεδρος Εφετών ε.τ. ...Ήταν μια υπέροχη ανοιξιάτικη μέρα.... Το Σοποτό (Αροανία) στις μεγάλες του ομορφιές......
Η φωνή του Προέδρου ήχησε σιγανή στην αρχή και πιο έντονη στην συνέχεια
-Κύριε Εισαγγελέα, Κύριε Εισαγγελέα... όμως αυτός τίποτα.... είχε αφεθεί στο μεθυστικό ρεμβασμό του.
Ο Πρόεδρος άπλωσε το χέρι του ανήσυχος και τον έσπρωξε ελαφρά μήπως και τον αφυπνίσει...
-Έλα τώρα δεν είναι ώρα για ρεμβασμούς, έλα αρχίσαμε συγκεντρώσου, ψιθύρισε σαστισμένος ο Πρόεδρος βλέποντας ανήσυχος ότι ο συνάδελφός του είχε ξεφύγει εκείνο το πρωινό από την σκληρή πραγματικότητα, ταξιδεύοντας στο επέκεινα της φαντασίας.
Όμως ευτυχώς η τσιριχτή φωνή του παθόντα μηνυτή, συνέτριψε βίαια και τους ρεμβασμούς και τις ονειροπολήσεις, επαναφέροντας τον προς στιγμή δραπέτη δικαστικό λειτουργό, στο υπηρεσιακό του καθήκον.
-...Μου τσάκισε το κεφάλι με την γκλίτσα του κύριε Εισαγγελέα, έσκουξε και έδειξε το μέτωπό του ψηλά που πράγματι διακρινόταν ένα καρούμπαλο σε αποδρομή.
-....Γιατί τον χτύπησες κύριε κατηγορούμενε; Ρώτησε αυστηρά ο Πρόεδρος...
-Δεν έχετε ακούσει κύριε Πρόεδρε που λένε να μην ξύνεσαι στην γκλίτσα του τσομπάνη; Έ, αυτός ήρθε και...ξύστηκε, και να το αποτέλεσμα, απάντησε ατάραχος.
-Αυτός ήρθε και ξύστηκε στην δική μου γκλίτσα κύριε Πρόεδρε πρώτος, αλλά εγώ δεν τον χτύπησα γιατί είναι ξάδερφός μου, πετάχτηκε ο παθών.
-Μα καλά, στο χωριό σας με τις... γκλίτσες ξύνετε ο ένας τον άλλον; Ρώτησε απορημένος ο Πρόεδρος και το ακροατήριο σείστηκε στα γέλια.
Η αντίδραση των συνηγόρων ήταν άμεση και η παρέμβασή τους καταλυτική
-Συγγενείς είναι κύριε Πρόεδρε και μια τα γίδια που μπήκαν στο χωράφι μια οι κουβέντες που ανταλλάχτηκαν, ήταν και λίγο πιωμένοι και έγινε ό,τι έγινε... αλλά αποφασίσαμε όλοι μαζί να τα βρούμε και να λήξει το θέμα μας εδώ, αναφώνησε με στόμφο ο συνήγορος σαν να ανακοίνωνε την λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Πράγματι έγινε ανάκληση και αποδοχή και η δίωξη έπαυσε για το αδίκημα της ελαφράς σωματικής βλάβης... Έτσι, η συνεδρίαση που τόσο ποιητικά είχε ξεκινήσει για τον Εισαγγελέα της έδρας έληξε, με τους αντιδίκους να φεύγουν αγκαλιασμένοι για να τρυπώσουν στην απέναντι ταβέρνα και να επικυρώσουν πανηγυρικά τον συμβιβασμό με γενναία κρασοκατάνυξη.
Ο κυρ Θεμιστοκλής τους υποδέχτηκε στην είσοδο του μαγαζιού του και τους φώναξε επιτακτικά αλλά με χαμόγελο
-Τις γκλίτσες κύριοι τις αφήνουμε εδώ στην γωνία, έξω από το μαγαζί
-Μα καλά, φαρ ουέστ γίναμε; Που άφηναν οι θαμώνες τα όπλα τους στην είσοδο του σαλούν; Ρώτησε γελώντας ένας δικηγόρος...
-Τι να κάνω κύριε συνήγορε, τούτοι εδώ δεν το έχουν τίποτα άμα πιουν λίγο να ξαναρχίσουν τις γκλιτσομαχίες και να μου τα κάνουν όλα λαμπόγυαλο, δικαιολογήθηκε ο ταβερνιάρης και χώθηκε και αυτός στο μαγαζί του, για να ελέγχει την κατάσταση.....
-Μα τι έπαθες χριστιανέ μου και έκανες σαν αλλοπαρμένος πρωί πρωί; Ρώτησε ανήσυχος τον συνάδελφό του ο Πρόεδρος, ενώ αποχωρούσαν με το αυτοκίνητό του μαζί για τα Καλάβρυτα...
-Ξέρω και γω; Λες να είναι αλήθεια οι μύθοι που θέλουν την άνοιξη εδώ στις βουνοκορφές των Αροανίων, σάτυροι και νεράιδες να παίζουν, πειράζοντας τα μυαλά των ανθρώπων; Ίσως αυτό το πρωινό να έβαλαν στόχο έναν δικαστικό λειτουργό...
Ο Πρόεδρος σταυροκοπήθηκε, χαμογέλασε και πάτησε βιαστικά το γκάζι. Δεν ξέρεις καμιά φορα, σκέφτηκε, και αυτή την φορά γέλασε δυνατά!!!..
Σημ.1 Το Ειρηνοδικείο Αροανίας έχει καταργηθεί
Σημ.2 Το καφενείο του Θ.Μούλου είναι πλέον κλειστό
Σημ.3 Η γκλιτσομαχία τελέστηκε μεταξύ Τριποτάμων και Αγριδίου
Σημ.4 Οι δικαστικοί λειτουργοί είναι σήμερα Πρόεδρος και Εισαγγελέας Εφετών επί τιμή


Δεν υπάρχουν σχόλια