Στις μέρες της γενικής σύγχυσης ,της αμφισβήτησης και του παραλογισμού ,που έχουμε την ατυχία να ζούμε ,έχουμε καταφέρει να αποκοπούμε από αξίες , σύμβολα και ιδανικά .
Δεν έχει απομείνει περιεχόμενο στην έννοια άνθρωπος ,στη λέξη φίλος , στο κόσμο αυτό που εννοείται ότι προόδευσε και πολιτιστικά βρίσκεται στο ανώτατο ύψη.
Πάνε λίγες μέρες που μαζευτήκαμε στον Άγιο Βασίλειο , στο Βερσίτσι , για να αποχαιρετήσουμε τον Γιώργο Κωνσταντινίδη ,τον «Τσαμογιώργη» που αρνήθηκε πεισματικά να ενσωματωθεί στο σημερινό παραλογισμό απεμπολώντας αξίες και ιδανικά .
Με το χαμόγελο ,γνώρισμα της ζωής του , έκρυβε μέσα του πάντοτε τη μεγαλοψυχία, το φιλότιμο και την καλοσύνη.
Οι απρόσμενοι θάνατοι αφήνουν τα πιο μεγάλα ερωτηματικά , τα πιο μεγάλα «γιατί» .Το ίδιο συνέβη και με τον Τσαμογιώργη . Έδινε την εντύπωση ότι ο θάνατος δεν θα μπορούσε να τον συντρίψει αλλά στα μαρμαρένια αλώνια νικητής, όπως πάντα, αναδείχτηκε ο Χάροντας .
Τέτοιες λαμπρές μορφές δεν λησμονιούνται. Παραμένουν και προβάλλονται σαν φωτεινά παραδείγματα. Είναι οι καλύτεροι κοινωνικοί οδηγοί που μας εμπνέουν και μας οδηγούν στη πορεία της ζωής μας .
Ένας λεβέντης Βερτσιώτης με τη ψυχή και το στόμα γεμάτο καλό λόγο , συμβουλές ,νουθεσίες και παραινέσεις έφυγε από κοντά μας και θα μας λείψει.
Όλοι όσοι σε γνωρίζαμε, Τσαμογιώρη, σου χρωστάμε κάτι .
Γιατί έδινες τόσο γενναιόδωρα, χωρίς να ζητάς ποτέ να πάρεις .
Θα σε κρατάμε μέσα μας να φωτίζεις τα σκοτάδια .
Καλό σου ταξίδι αγαπημένε μας φίλε !!!
.jpg)

Σχόλια