Page Nav

HIDE

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

HIDE_BLOG

Breaking News

latest

Ευαισθησία και Υποκρισία

γράφει ο Αλέξανδρος Κουτσομητόπουλος Δεν θα μιλήσω για υποκρισία , αλλά για μια ευαισθησία ( με και χωρίς εισαγωγικά , χωρίς ν΄ αμφισβ...

γράφει ο Αλέξανδρος Κουτσομητόπουλος
Δεν θα μιλήσω για υποκρισία , αλλά για μια ευαισθησία ( με και χωρίς εισαγωγικά , χωρίς ν΄ αμφισβητώ την ειλικρίνεια των προθέσεων κανενός) με πολλά ερωτηματικά σχετικά με το επιδιωκόμενο μήνυμα της.

Το ¨Πρώτο Θέμα¨ του Θέμου Αναστασιάδη - που δεν χαίρουν της εκτίμησης μου ( όπως βέβαια και οι περισσότερες ¨έγκυρες¨ και μη έγκυρες φυλλάδες ) δημοσιεύει σήμερα στο πρωτοσέλιδο του την φωτογραφία με τον Παύλο Φύσσα στις τελευταίες του στιγμές πάνω στο οδόστρωμα και στην αγκαλιά της συντρόφου του , μετά από τα δολοφονικά κτυπήματα που είχε δεχθεί .

Προσωπικά δεν αναδημοσιεύω το πρωτοσέλιδο αυτό με την ¨επίμαχη¨ τραγική εικόνα - μαρτυρία , όχι διότι αναγνωρίζω κάποια ιδιαίτερη ηθική στην λογική της μη- δημοσίευσης , αλλά διότι σέβομαι τον πόνο και τις ιδιαίτερες στιγμές των δικών του ανθρώπων - που αντέδρασαν με έντονο τρόπο επίσης στην δημοσίευση.

Κατανοώ , αλλά δεν συμφωνώ με την ερμηνεία που δίνουν στο γεγονός ( εάν βέβαια είναι – μόνο- ¨Θέμα Αναστασιάδη¨ που δημοσίευσε - ίσως καταλάβαινα την διαφωνία τους , λίγο, , περισσότερο , εάν είναι όμως θέμα γενικότερης άρνησης δικαιώματος δημοσίευσης λεγόμενων ¨προσωπικών ιερών στιγμών¨ , περιπτώσεις που δέχομαι πως υπάρχουν και δεν θα έπρεπε να γίνεται δημοσίευση , δεν συμφωνώ καθόλου ).

Όμως γιατί εκμεταλλεύτηκε τον θάνατο του με την δημοσίευση της φωτογραφίας της δήθεν πολύ ¨προσωπικής – του- ¨ στιγμής -μόνο - ο Θέμος και το Θέμα του και δεν την εκμεταλλεύτηκαν /νται τ΄ άλλα ¨βάθρα της δημοκρατίας¨ , όπως το ¨Βήμα¨ και η ¨Καθημερινή¨ ( για παράδειγμα το αναφέρω , υπάρχουν και άλλα μ.μ.ε.) που ξεκίνησαν με αφορμή το συγκεκριμένο γεγονός τον… ¨Συνταγματικό Αντιφασιστικό Πόλεμο¨ με την δημοσίευση των στίχων και των τραγουδιών του ; Σε τι πολιτικά συμπεράσματα οδηγούν αυτές η ευαισθησίες ;

Επειδή ,
α) το θύμα δεν ήταν ένας ¨ιδιώτης¨ , αλλά με την ζωή και το έργο του ένα -δημόσιο πρόσωπο , ένας ενεργός πολίτης με το θάρρος της γνώμης του.

β) συνεπώς αντικειμενικά δεν ανήκει ο Παύλος Φύσσας μόνο στο δικό του συγγενικό και φιλικό περιβάλλον, αλλά σε όλη την κοινωνία.
γ) ο θάνατος δεν τον βρήκε σ ΄ένα ιδιωτικό , δικό του η φιλικό χώρο , σ΄ένα δωμάτιο νοσοκομείου όπου έχει ζητήσει να μην τον δει κανένας η σε μια άλλη ¨ιδιαίτερη προσωπική στιγμή¨ , αλλά σε - δημόσιο χώρο , σε μια ανοιχτή δημόσια αντιπαράθεση, σε μια ανοιχτή επίθεση που δέχτηκε.
Δημόσια τον συνάντησε ο χάρος - δημόσια πάλεψε μαζί του , όπως το είχε προβλέψει σ΄έναν από τους στίχους του , και η δημοσιοποίηση αυτής της στιγμής - τον τιμά - δεν τον προσβάλει - δεν παραβιάζει τα ¨προσωπικά του δεδομένα¨.

Το γεγονός το έζησε ένας μεγάλος αριθμός πολιτών της τοπικής κοινωνίας , οι οποίοι μπορεί ν΄ αντίκρισαν ακόμα ποιο θλιβερές εικόνες από το περιστατικό – πέρα από αυτή την στιγμή που παρουσιάζει η φωτογραφία.

Ανάλογα με την πνευματική , ψυχική κατάσταση και το πολιτιστικό/μορφωτικό επίπεδο που έχει ο κάθε πολίτης ( αναγνώστης & θεατής ) - η κάθε φωτογραφία ( απεικόνιση στιγμής ) , το κάθε ντοκουμέντο που θα του προσφερθεί η προβληθεί - μπορεί να τύχει μιας διαφορετικής ερμηνείας.

Μπορεί να λειτουργήσει ¨λυτρωτικά - απελευθερωτικά¨ στην συνείδηση του ή καταπιεστικά - καταθλιπτικά -και συσκοτικά σε σχέση με την ουσία του γεγονότος που διαδραματίστηκε. Πραγματικά και μάλιστα δημόσια γεγονότα μπορεί να ενοχλούν και να ταράζουν , αλλά δεν τραυματίζουν , ούτε αλλάζουν την ηθική κανενός, αυτή υπάρχει η δεν υπάρχει. Κανονικά θα έπρεπε να την ενισχύουν , είτε σαν παράδειγμα προς μίμηση , είτε σαν παράδειγμα αποφυγής και αποτροπής.

Ένας ¨ανταγωνιστής του ¨Θέμου¨ για παράδειγμα , επιχειρηματίας δημοσιογράφος και η ειδησεογραφική του ιστοσελίδα¨ βγήκε ¨στο Κλαρί¨ του αγώνα , μαζί με έναν ψυχίατρο - αρθρογράφο της ιστοσελίδας του που μίλησε βαθυστόχαστα για ¨Νεκρόφιλα Φαινόμενα¨, υπέρ μιας... δεοντολογικής-ηθικής δημοσιογραφίας !

Και βέβαια θα λέγαμε οι ¨κρυφές κάμερες¨ και οι ανώνυμες ¨συνεντεύξεις¨ - πέρα από την γνώση και την συγκατάθεση του ¨στόχου¨ , είναι μέσα στα πλαίσια της δεοντολογίας και της ηθικής !

Όμως ακολούθησαν και άλλοι , όπως η ΕΣΗΕΑ ( η οποία όπως γνωρίζουμε έχουν κρατήσει την δεοντολογία σε ¨ψηλά επίπεδα¨ τα τελευταία χρόνια ) , αλλά και πολιτικές οργανώσεις .

Επειδή τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά τα συναντάμε συχνά στους πολιτικούς χώρους , ιδιαίτερα σε όσους διεκδικούν πρωτοπόρα καθήκοντα , επειδή δεν μου αρέσει ο ¨διπολισμός και ο διχασμός όχι μόνο της προσωπικότητας , αλλά και στην πολιτική πρακτική ¨ , θα ρωτήσω τα εξής :

Γιατί μέχρι τώρα δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα ν΄αναδημοσιεύουν άλλα μ.μ.ε ( ¨αστικά η επαναστατικά¨) φωτογραφίες αγωνιστών πάνω στις αγχόνες και μπροστά στα εκτελεστικά αποσπάσματα , όπως και εικόνες άγρια δολοφονημένων από την Παλαιστίνη μέχρι το Βιετνάμ και την Κολομβία ;

Πως γινόντουσαν μέχρι τώρα αποδεκτές φωτογραφίες σκελετοποιημένων απεργών πείνας σαν απόδειξη της αυτοθυσίας τους η της βαρβαρότητας του συστήματος ;

Το να διαμαρτύρεται κανείς ενάντια στην πολιτική εκμετάλλευση και την εμπορευματοποίηση ενός θύματος η αγωνιστή είναι κατανοητό , αλλά αυτό θα πρέπει να γίνεται σε όλες τις περιπτώσεις και παντού .

Που είναι τα όρια της ηθικής , της δεοντολογίας , της πολιτικής συνέπειας ΚΑΙ της ¨αισθητικής¨ , όταν με αφορμή τον τραγικό η ηρωικό θάνατο ενός πολίτη , εμφανίζονται όχι μόνο φαινόμενα οικονομικής & πολιτικής εκμετάλλευσης μέσω της ¨εμπορευματοποίησης ¨ , αλλά και οι προθέσεις – ορισμένων και όχι όλων - να διαδώσουν τον ¨ιδιαίτερο κώδικα αξιών τους¨ και να ερμηνεύσουν τα πολιτικά δρώμενα, μέσα από την πολύ ξεχωριστή και ιδιαίτερη πολιτική τους σκοπιά , θέλοντας ίσως να εμφανιστούν σαν οι ιδιαίτεροι ¨πολιτικοί κληρονόμοι¨ ενός θύματος ;

Ακολουθούν – αναδημοσιεύω – φωτογραφίες - ¨κολάζ πρωτοσέλιδων¨ του παρελθόντος, για τις οποίες – δεν – ξέσπασε ¨θύελλα αντιδράσεων¨ , όπως στην σημερινή περίπτωση.

Υ.Γ. Κάπου διάβασα σαν ¨επιχείρημα¨ πως … , ¨μα η δημοσίευση του θανατηφόρα τραυματισμένου Γρ. Λαμπράκη ( από την παλαιά ¨Αυγή¨ για παράδειγμα ) έγινε επειδή το… Καραμανλικό κράτος δεν δεχόταν πως ήταν οργανωμένη δολοφονία αλλά ¨τροχαίο¨ ατύχημα , συνεπώς η φωτογραφία ήταν η απόδειξη της δολοφονίας¨ !!!

Θα έλεγα ένα από τα ¨μαλλιά¨ τραβηγμένο ¨επιχείρημα¨, που αποδεικνύει τις ¨αστείρευτες δυνάμεις δογματικού ¨διπολικού υποκειμενισμού¨ που υπήρχαν και θα υπάρχουν στις αυτοπροσδιοριζόμενες πρωτοπόρες δυνάμεις.

Παρατήρησα πως ορισμένοι διαμαρτυρόμενοι δεν επικεντρώνονται ιδιαίτερα στο γεγονός της δημοσίευσης της φωτογραφίας ( βέβαια έμμεσα εννοούν και αυτό το ¨έγκλημα¨ ) , αλλά πολύ περισσότερο στο γεγονός ότι αυτό το έκανε το γνωστό για τον ρόλο του ¨Πρώτο Θέμα¨ του επίσης γνωστού Θέμου Αναστασιάδη.

Θα λέγαμε πως πέρα από το έμμεσο συμπέρασμα που θα μπορούσε να εξαχθεί , ό,τι όλα τ΄ άλλα κυρίαρχα μ.μ.ε είναι ¨πιο δημοκρατικά¨ , θα ήθελα να υπενθυμίσω πως και την ιστορική φωτογραφία του ¨Φανοστάτη της Λαμίας¨ με τις κρεμασμένες κεφαλές του Πρωτοκαπετάνιου Άρη και του συντρόφου του οι ¨φασίστες την δημοσίευσαν ¨ ( με σκοπό απαξίωσης , εκδίκησης και τρομοκράτησης ).

Όμως την ¨φασιστική φωτογραφία¨ – σαν ντοκουμέντο βαρβαρότητας - , ίσως και σαν παράδειγμα θυσίας και μαρτυρίου , την αναδημοσίευσαν /ουν έκτοτε όλες οι πολιτικές δυνάμεις που θεωρούν πως είναι συνεχιστές του Ε.Α.Μ. , δεν στάθηκαν στο γεγονός της ¨εμπορευματοποίησης¨ από τους αντιπάλους , δεν μίλησε κανείς για απαγόρευση δημοσίευσης φωτογραφιών , ούτε μίλησαν για ¨νεκροφιλία¨.

Βέβαια τα φαινόμενα της εμπορευματοποίησης ανθρώπινων καταστάσεων πάνε μαζί με αυτά της – τυμβωρυχίας- που δεν είναι πάντα η πολιτική εκμετάλλευση των Αντιπάλων δυνάμεων - . Αλλά από αυτό κινδυνεύουμε όλοι μας στην καθημερινή πολιτική αντιπαράθεση.

Μία λεπτή νοητή ηλιαχτίδα χωρίζει την ευαισθησία από την υποκρισία , που είναι σχεδόν πάντα παράγωγο του ιερότατου θρησκευτικού & πολιτικού δογματισμού και της αισθητικής του που τα συνθλίβει όλα.

Αλέξανδρος Κουτσομητόπουλος , δημοσιογράφος – πολιτικός επιστήμονας. Ερευνητής από το 1987 της ιστορίας των συνεπειών της Γερμανικής κατοχής στην Ελλάδα και υπερασπιστής με σειρά δεκάδων δημοσιεύσεων και εμφανίσεων στα Μ.Μ.Ε. της Διεκδίκησης των Γερμανικών Επανορθώσεων ( προς το Δημόσιο ) και Αποζημιώσεων ( προς τους Πολίτες ) , όπως και της επιστροφής των ¨Εξαναγκαστικών Δανείων της Τράπεζας της Ελλάδος προς το Γ΄Ράιχ. Η έρευνα και οι επίμονες δημοσιεύσεις του, ιδιαίτερα κατά την διάρκεια των διαπραραγματεύσεων για την Ενοποίηση της Γερμανίας , αλλά και τα αμέσως επόμενα χρόνια , έδωσαν το ¨έναυσμα¨ , συνέβαλαν για την δημιουργία ενός ευρύτατου ¨διεκδικητικού κινήματος¨ απ΄ όλους τους πολιτικούς χώρους για την ικανοποίηση του συγκεκριμένου απαράγραπτου εθνικού αιτήματος για τις Γερμανικές Επανορθώσεις/Αποζημιώσεις.


Δεν υπάρχουν σχόλια

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.

Ακολουθήστε το kalavrytanews.com στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Ακολουθήστε το ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ-NEWS σε Instagram, Facebook και Twitter.