Γράφει ο συγγραφέας – λογοτέχνης και λαογράφος Νίκος Παπαπωνσταντόπουλος
Είναι οφθαλμοφανέστατες και εκ μεγάλης αποστάσεως οι διαβρώσεις που έχουν υποστεί τα προστατευτικά κιγκλιδώματα στην ιστορική γέφυρα του Λειβαρτζινού, η οποία έμεινε ημιτελής την 28η Οκτωβρίου 1940 με την κήρυξη της επιστράτευσης, αφού οι εργάτες που δούλευαν εκεί, παράτησαν επί τόπου τα εργαλεία τους, για να προστρέξουν στο κάλεσμα της Πατρίδας! (Για το θέμα διαβάστε περισσότερα ΕΔΩ).
Η μεγάλης οικονομικής σημασίας αυτή γέφυρα, ίσως και να κινδυνεύει από τη φθορά του χρόνου. Έχουν υποβληθεί από τον γράφοντα επανειλημμένα υπομνήματα προς τους τοπικούς Δήμους, τ. Αροανίας προ δεκαπενταετίας, περίπου, όσο και Καλαβρύτων πρόσφατα, με το ερώτημα «μήπως έχει υποστεί διαβρώσεις και ο “κορμός” της γέφυρας». Τόσο στο παρελθόν, όσο και πολύ πρόσφατα, τα υπομνήματα αυτά διαβιβάστηκαν από τους τοπικούς Δήμους στην Περιφέρεια. Έκτοτε, καμία ενημέρωση, καμία «κίνηση» ότι έχει επιληφθεί «κάποιος» του θέματος, ή, τουλάχιστον ότι έχει ληφθεί υπ’ όψιν από αρμοδίους.
«Για την ιστορία» σημειώνω και τούτο, με πολύ καθαρή μνήμη: Μαθητής γυμνασίου στις αρχές της δεκαετίας του 1970 ο γράφων, είχε υποχωρήσει μέρος του καταστρώματος της γέφυρας, διαμέτρου ενός μέτρου, περίπου και τα σίδερα είχαν μείνει γυμνά. Τα οχήματα, οι άνθρωποι και τα ζώα περνούσαν «μετά φόβου θεού πίστεως». Η φθορά εκείνη αποκαταστάθηκε σχετικά σύντομα, όμως δεν γνωρίζω και νομίζω κανείς μας δεν γνωρίζει αν έχει γίνει κάποια μελέτη στατικής επάρκειας της ιστορικής και με μεγάλης οικονομικής σημασίας αυτής γέφυρας από τότε. Φυσικά, δεν γνωρίζω αν έγινε και τότε ή αποκαταστάθηκε μόνο η συγκεκριμένη φθορά.