Η ποιητική της δημιουργία «Ναυάγιο» διακρίθηκε στον διαγωνισμό του 2026 – Η απονομή πραγματοποιήθηκε στα Ιωάννινα, στο νησί του Αλή Πασά

Μια σημαντική πανελλήνια λογοτεχνική διάκριση απέσπασε η Καλαβρυτινή καθηγήτρια Πατρούλα Χαρακτηνιώτη, η οποία τιμήθηκε με το 2ο Βραβείο στον Πανελλήνιο Ποιητικό Διαγωνισμό της Εταιρείας Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου (ΕΛΣΗ) για το 2026.
Η διάκριση αφορά το ποίημά της με τίτλο «Ναυάγιο», το οποίο γράφτηκε με αφορμή τους στίχους από το ποίημα «Αμαρτωλό» της Γαλάτειας Καζαντζάκη, που αποτέλεσαν την πηγή έμπνευσης για το θέμα του φετινού διαγωνισμού.
Η απονομή των βραβείων πραγματοποιήθηκε στις 31 Αυγούστου στα Ιωάννινα, στο νησί του Αλή Πασά, κατά τη διάρκεια της ετήσιας εκδήλωσης της ΕΛΣΗ, «Λυρική Παμβώτιδα».
Αφιερωμένη στον Οδυσσέα Ελύτη η φετινή «Λυρική Παμβώτιδα»
Η φετινή εκδήλωση είχε ιδιαίτερη συμβολική σημασία, καθώς ήταν αφιερωμένη στη συμπλήρωση 30 χρόνων από τον θάνατο του νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη.
Στο πλαίσιο της ίδιας διοργάνωσης πραγματοποιήθηκε και η απονομή τιμητικής διάκρισης στον Umberto Cini, Καθηγητή και Πρόεδρο του Φιλελληνικού Πολιτιστικού Συλλόγου «Borgo dei Greci» του Λιβόρνο.
«Ιδιαίτερα συγκινημένη»
Για την Πατρούλα Χαρακτηνιώτη, η συγκεκριμένη βράβευση έχει ξεχωριστή συναισθηματική αξία, όχι μόνο λόγω της σημαντικής λογοτεχνικής διάκρισης, αλλά και επειδή η απονομή πραγματοποιήθηκε στα Ιωάννινα, μια πόλη με την οποία διατηρεί ισχυρούς δεσμούς.
Εκεί σπούδασε και έζησε για τέσσερα χρόνια, δημιουργώντας, όπως η ίδια αναφέρει, πολλές όμορφες αναμνήσεις.
«Νιώθω ιδιαίτερα συγκινημένη γιατί τα Ιωάννινα είναι η πόλη που σπούδασα, την αγαπώ ιδιαίτερα και έχω πολλές όμορφες αναμνήσεις από την τετραετή παραμονή μου εκεί», σημειώνει χαρακτηριστικά.
Η ίδια εκφράζει τις θερμές ευχαριστίες της προς την Εταιρεία Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου (ΕΛΣΗ) και την κριτική επιτροπή για την τιμητική διάκριση.
Η βράβευση της Πατρούλας Χαρακτηνιώτη αποτελεί μια ιδιαίτερα σημαντική στιγμή για την ίδια, αλλά και μια όμορφη διάκριση που τιμά τα Καλάβρυτα, καθώς μια Καλαβρυτινή δημιουργός ξεχώρισε σε έναν πανελλήνιο λογοτεχνικό διαγωνισμό, ανάμεσα σε συμμετοχές από ολόκληρη τη χώρα.
Ναυάγιο
Κρατώντας στα χέρια μου σφιχτά ενός
Πνιγμένου καραβιού το σάπιο σανίδι
με ξέβρασε η νύχτα σε μια άκρη της πόλης.
Το κρατώ σαν πιστοποιητικό υπάρξεως,
σαν απόδειξη πως κάποτε ταξίδεψα κι εγώ.
Όλη η ζωή μου ήταν του χαμού.
Δωμάτια που άδειασαν πριν να τα κατοικήσει η αγάπη,
Χιλιάδες λόγια που παγωσαν πάνω στα σφραγισμένα μου χείλη,
έρωτες που αναχωρησαν
αφήνοντας το αποτύπωμά τους ανεξιτηλο
σαν υγρασία σε τοίχο παλιό.
Κι εγώ,
ένα αντικείμενο παρατημένο
στο συρτάρι του χρόνου
με την ετικέτα μισοσβησμένη,
να μην ξέρω αν υπήρξα επιθυμία για σενα
ή απλώς μια συνήθεια.
Μεσα απ’ την κόλασή μου σου φωνάζω δυνατά και απελπισμενα…
Όχι για να με σώσεις.
Οι σωτηρίες αργούν πάντα
και φτάνουν όταν έχεις μάθει να βουλιάζεις.
Σου φωνάζω μόνο
για να δεις το πρόσωπό σου επάνω μου:
τις ρωγμές μου,
την κόπωση των ματιών μου,
την αγωνία να αγαπηθώ
και να μη λογιστώ ως κόστος.
Εικόνα σου είμαι, κοινωνία,
και σου μοιάζω.
Στα δικά σου ναυπηγεία φτιάχτηκα,
με τα δικά σου μέτρα μετρήθηκα,
με τις δικές σου απουσίες μεγάλωσα.
Γι’ αυτό όταν τρίζει το σανίδι μου
μην κοιτάς τη θάλασσα.
Άκου εσένα.
Γιατί το ναυάγιο αυτό
δεν έγινε στ’ ανοιχτά·
έγινε μέσα σου και μέσα μου,
εκεί όπου κάποτε κατοικούσε η τρυφερότητα
και τώρα φυσά
ένας αέρας γεμάτος από ανθρώπους
που χάθηκαν στο απειρο
ενώ ήταν ακόμη ωσει παρόντες.