Έντονη ανησυχία και προβληματισμό προκαλούν οι καταγγελίες κατοίκων του Λεχουρίου για τρία περιστατικά φωτιάς μέσα σε διάστημα μόλις δέκα ημερών, με τις δύο τελευταίες εστίες να εκδηλώνονται τα μεσάνυχτα της 10ης Αυγούστου και με διαφορά περίπου ενός τετάρτου της ώρας.
Σύμφωνα με όσα καταγγέλλονται από κατοίκους, τα περιστατικά δεν αντιμετωπίζονται ως απλές και τυχαίες εκδηλώσεις φωτιάς, καθώς γίνεται λόγος για τρεις διαδοχικές επαγγελματικές απόπειρες εμπρησμού σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Οι καταγγελίες αυτές, που δημιουργούν εύλογα ερωτήματα στην τοπική κοινωνία, χρήζουν πλήρους και σε βάθος διερεύνησης από τις αρμόδιες ανακριτικές υπηρεσίες της Πυροσβεστικής και της Αστυνομίας, ώστε να διαπιστωθεί τι ακριβώς έχει συμβεί.
Η άμεση κινητοποίηση κατοίκων και Πυροσβεστικής απέτρεψε, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, την επέκταση των εστιών και τα χειρότερα. Ωστόσο, το γεγονός ότι τα περιστατικά σημειώθηκαν επανειλημμένα μέσα σε λίγες ημέρες, και μάλιστα σε νυχτερινές ώρες, έχει προκαλέσει έντονη ανησυχία στους κατοίκους.
«Δεν μπορεί να είναι όλα τυχαία»
Το βασικό ζητούμενο πλέον είναι να δοθούν απαντήσεις. Υπάρχουν στοιχεία που να συνδέουν τα περιστατικά μεταξύ τους; Πρόκειται για εμπρησμούς ή για διαφορετικές αιτίες; Υπάρχουν κοινά χαρακτηριστικά στις εστίες; Έχουν εντοπιστεί ύποπτες κινήσεις ή άλλα στοιχεία που μπορούν να οδηγήσουν τις έρευνες;
Αυτά είναι ερωτήματα που μόνο η αρμόδια προανακριτική διαδικασία που είναι σε εξέλιξη μπορεί να απαντήσει.
Η τοπική κοινωνία ζητά να μην υπάρξει καμία υποβάθμιση των καταγγελιών και να εξεταστεί κάθε ενδεχόμενο. Δεν είναι δυνατόν, σε μια περιοχή με έντονο ανάγλυφο και περιορισμένες δυνατότητες άμεσης διαφυγής, να αντιμετωπίζεται με εφησυχασμό οποιοδήποτε επαναλαμβανόμενο περιστατικό φωτιάς.
Το μεγάλο ζήτημα της εκκένωσης
Παράλληλα με την έρευνα για τα περιστατικά, επανέρχεται με ένταση ένα διαχρονικό ζήτημα πολιτικής προστασίας: πώς εκκενώνεται ένα ορεινό χωριό όταν μια μεγάλη πυρκαγιά απειλεί τον οικισμό και οι εναλλακτικές οδοί διαφυγής είναι περιορισμένες ή σε ορισμένες περιπτώσεις ανύπαρκτες;
Το ερώτημα αφορά το Λεχούρι, αλλά και αρκετούς ακόμη οικισμούς της περιοχής, όπως το Λειβάρτζι, το Καλιφώνι, η Κέρτεζη, χωριά της Κλειτορίας και άλλες ορεινές κοινότητες.
Ποιος είναι ο δρόμος διαφυγής; Πού συγκεντρώνεται ο πληθυσμός; Ποιος συντονίζει την εκκένωση; Πώς απομακρύνονται ηλικιωμένοι, παιδιά και άνθρωποι που δεν μπορούν να μετακινηθούν εύκολα; Και κυρίως, υπάρχει στην πράξη ένα εφαρμόσιμο σχέδιο εκκένωσης για κάθε χωριό;
Δεν αρκεί ένα σχέδιο να υπάρχει στα χαρτιά. Σε περίπτωση μεγάλης πυρκαγιάς, οι αποφάσεις πρέπει να λαμβάνονται μέσα σε ελάχιστο χρόνο και οι κάτοικοι να γνωρίζουν εκ των προτέρων πού θα πάνε και από ποιον δρόμο θα φύγουν.
Βελτιώσεις, αλλά και κενά
Αναμφίβολα, τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει βήματα στον τομέα της πολιτικής προστασίας, μεταξύ άλλων και με την τοποθέτηση υδατοδεξαμενών σε διάφορα σημεία του Δήμου, γεγονός που αποτελεί σημαντική ενίσχυση των διαθέσιμων μέσων για την αντιμετώπιση μιας πυρκαγιάς, αλλά και συνεχής περιπολίες από Πυροσβεστική και Πολιτική Προστασία του Δήμου.
Όμως η πρόληψη δεν μπορεί να περιορίζεται μόνο στην ύπαρξη νερού και πυροσβεστικών μέσων.
Χρειάζονται προσβάσεις, δρόμοι διαφυγής, καθαρισμοί, σαφείς οδηγίες, επιχειρησιακά σχέδια και κυρίως πρακτική δυνατότητα εκκένωσης των οικισμών.
Η περσινή μεγάλη φωτιά στην περιοχή του Λειβαρτζινού παραμένει νωπή στη μνήμη των κατοίκων και υπενθυμίζει με τον πιο σκληρό τρόπο ότι μια πυρκαγιά στα ορεινά μπορεί να λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις μέσα σε ελάχιστο χρόνο.
Οι καταγγελίες δεν πρέπει να χαθούν
Το σημαντικότερο, αυτή τη στιγμή, είναι να διερευνηθούν μέχρι τέλους οι καταγγελίες για τα διαδοχικά περιστατικά στο Λεχούρι.
Οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να εξετάσουν κάθε στοιχείο και να απαντήσουν στην τοπική κοινωνία, στο μέτρο που αυτό επιτρέπεται από την έρευνα. Εφόσον προκύψουν ευθύνες, αυτές θα πρέπει να αποδοθούν στους πραγματικούς υπαίτιους.
Μέχρι τότε, κανείς δεν μπορεί να προδικάσει ότι πρόκειται για εμπρησμό. Μπορεί, όμως, να απαιτείται πλήρης διερεύνηση όταν μέσα σε δέκα ημέρες καταγράφονται τρία περιστατικά που προκαλούν τόσο σοβαρές καταγγελίες.
Και το μήνυμα από το Λεχούρι είναι σαφές. Η φωτιά δεν αφήνει περιθώρια για εφησυχασμό. Η έρευνα πρέπει να προχωρήσει και η πρόληψη να γίνει πράξη πριν χρειαστεί να εφαρμοστεί ένα σχέδιο εκκένωσης υπό πραγματικές συνθήκες πυρκαγιάς.
Γιατί τότε μπορεί να είναι αργά.
Κανένα καλοκαιρινό πανηγύρι, καμία εκδήλωση και καμία τουριστική δραστηριότητα δεν μπορεί να έχει μεγαλύτερη αξία από την ασφάλεια των ανθρώπων και των χωριών μας.