Με τραγούδι, χορό, χαμόγελα, αλλά και έντονη συγκίνηση πραγματοποιήθηκε και φέτος, ανήμερα τον Δεκαπενταύγουστο, η καθιερωμένη παραδοσιακή βραδιά στην πλατεία της Λυκούριας.
Το καθιερωμένο καλοκαιρινό ραντεβού συγκέντρωσε πλήθος συμπατριωτών και φίλων του χωριού, οι οποίοι έδωσαν το «παρών» και γλέντησαν μέχρι το ξημέρωμα, αφήνοντας για λίγες ώρες στην άκρη τις σκοτούρες της καθημερινότητας.
Η φετινή εκδήλωση, ωστόσο, είχε ξεχωριστό χαρακτήρα, καθώς περιλάμβανε βραβεύσεις, αλλά και ιδιαίτερα συγκινητικές στιγμές που συνδέθηκαν με την ιστορία και τη μνήμη της Λυκούριας.
Ο απολογισμός του Συλλόγου και οι βραβεύσεις του «Κρυμμένου Θησαυρού»
Την έναρξη της βραδιάς έκανε ο Πρόεδρος του Συλλόγου Λυκουριωτών, κ. Σ. Μούσιος, ο οποίος απηύθυνε χαιρετισμό στους παρευρισκόμενους και παρουσίασε έναν σύντομο απολογισμό των δράσεων του Συλλόγου.
Ακολούθησαν οι βραβεύσεις των νικητών του «Λυκουριάτικου Κρυμμένου Θησαυρού», ενός παιχνιδιού που και φέτος συγκέντρωσε μεγάλο ενδιαφέρον και συμμετοχή.
Μικροί και μεγάλοι συμμετείχαν στους γρίφους, διασκέδασαν, συνεργάστηκαν και παράλληλα γνώρισαν καλύτερα την ιστορία και τις γωνιές του χωριού τους.
Ο Σύλλογος συνεχάρη όλα τα παιδιά που συμμετείχαν και τους ευχήθηκε καλή πρόοδο και καλή σχολική χρονιά.
Η ιδιαίτερη τιμή στον Γ. Κοσμά
Η πιο συγκινητική στιγμή της βραδιάς ήρθε κατά τη διάρκεια της βράβευσης του κ. Γ. Κοσμά, Δικηγόρου Παρ’ Αρείω Πάγω και πρώην Κοινοτάρχη Λυκούριας.
Την τιμητική διάκριση απένειμε ο υπουργός κ. Μ. Παπαϊωάννου, ως αναγνώριση της σημαντικότατης προσφοράς του κ. Κοσμά στον αγώνα για την αναγνώριση της Λυκούριας ως Μαρτυρικού Χωριού.
Ο κ. Κοσμάς, με συνέπεια, επιστημονική τεκμηρίωση και βαθιά αγάπη για τον τόπο του, αφιέρωσε πολλά χρόνια στην προσπάθεια ανάδειξης της ιστορικής αλήθειας. Μέσα από συστηματική έρευνα και αδιάσειστα στοιχεία απέδειξε ότι η Λυκούρια έπρεπε να είχε συμπεριληφθεί στα Μαρτυρικά Χωριά, συμβάλλοντας έτσι στην αποκατάσταση μιας σημαντικής ιστορικής αδικίας.
Η ναζιστική θηριωδία της 20ής Ιουλίου 1944
Η αναγνώριση της Λυκούριας ως Μαρτυρικού Χωριού αποτελεί μια ιστορική δικαίωση για έναν τόπο που στις 20 Ιουλίου 1944 γνώρισε τη ναζιστική θηριωδία.
Εκείνη την ημέρα, τα γερμανικά στρατεύματα εισέβαλαν στο χωριό και εκτέλεσαν 12 συμπατριώτες: Αναστάσιο Ηλιόπουλο, Γεώργιο Μπράβο, Γεώργιο Χρυσανθακόπουλο, Δημήτριο Μπουγιούκο, Μιχαήλ Σβίγγο, Παρασκευή Καρατζά, Παύλο Μπράβο, Πολίτα Παπαϊωάννου, Ρόδη Ρόδη, Σπήλιο Γαλάνη, Σπυρίδωνα Μακρή, Σωτήριο Μαγκλάρα
Παράλληλα, οι ναζιστικές δυνάμεις κατέστρεψαν ολοσχερώς το χωριό, πυρπολώντας τα σπίτια και αφαιρώντας από τους κατοίκους τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής.
Οι κάτοικοι κατάφεραν να σωθούν, καθώς αναγκάστηκαν να καταφύγουν στα γύρω βουνά. Από εκεί, μέσα στον πόνο και την απόγνωση, έβλεπαν το χωριό τους να παραδίδεται στις φλόγες.
Έχασαν τις περιουσίες τους, έχασαν το βιός τους, αλλά δεν έχασαν τη θέληση για ζωή.
Κράτησαν βαθιά στην ψυχή τους τη μνήμη των αδικοχαμένων και, μέσα από τις στάχτες, κατάφεραν να ξαναχτίσουν τη Λυκούρια από την αρχή.
Συλλογική προσπάθεια για την ιστορική δικαίωση
Στην προσπάθεια για την αναγνώριση της Λυκούριας ως Μαρτυρικού Χωριού συνέβαλαν σημαντικά, εκτός του προαναφερθέντος Γεωργίου Κοσμά, ο Δήμος Καλαβρύτων, η Κοινότητα Λυκούριας, ο Σύλλογος Λυκουριωτών, αλλά και πολλοί άνθρωποι που επί χρόνια αγωνίζονταν για την ιστορική δικαίωση του χωριού.
Η αναγνώριση αυτή δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική ή τυπική διαδικασία. Αποτελεί φόρο τιμής στη μνήμη των 12 ανθρώπων που εκτελέστηκαν, στους κατοίκους που είδαν το χωριό τους να καταστρέφεται και σε μια ολόκληρη γενιά που, παρά τις ανείπωτες δυσκολίες, κατάφερε να σταθεί ξανά στα πόδια της.
Χορός μέχρι το ξημέρωμα
Μετά τις συγκινητικές στιγμές, η βραδιά επέστρεψε στο κλίμα της χαράς και της παράδοσης.
Το παιδικό τμήμα και η χορευτική ομάδα του Συλλόγου παρουσίασαν χορούς και έδωσαν το έναυσμα για να ξεκινήσει το μεγάλο γλέντι.
Η πλατεία της Λυκούριας γέμισε κόσμο, τραγούδι και χορό, με τους παρευρισκόμενους να διασκεδάζουν με την καρδιά τους μέχρι το ξημέρωμα, υπό τους ήχους της ορχήστρας και με το υπέροχο κλαρίνο του Γιώργου Βίτσα.
Ήταν μια βραδιά που τα είχε όλα: παράδοση, χαρά, ιστορία, μνήμη, συγκίνηση και, πάνω απ’ όλα, ανθρώπους που εξακολουθούν να κρατούν ζωντανό τον δεσμό τους με τη Λυκούρια.
Ο Σύλλογος Λυκουριωτών ευχαρίστησε θερμά όλους όσοι στηρίζουν τις δράσεις του και έδωσαν το «παρών» στη φετινή εκδήλωση, ευχόμενος σε όλους καλό αποκαλόκαιρο.
Οι όμορφες καλοκαιρινές αναμνήσεις της Λυκούριας θα μείνουν πλέον ως συντροφιά για τον χειμώνα που έρχεται.

για το ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ-NEWS
Νίκος Κυριαζής