Το Πρόγραμμα του εορτασμού:
Την Πέμπτη 16 Ιουλίου: Ωρα 19.00, Μέγας πανηγυρικός εσπερινός με αρτοκλασία.
Στην συνέχεια Ιερά λιτάνευση των ιερών λειψάνων και της εικόνας της Αγίας μας στο κέντρο του χωριού! (Θα συνοδεύει η φιλαρμονική μπάντα του Δήμου Καλαβρύτων)
Την Παρασκευή 17 Ιουλίου, ανήμερα της εορτής: Πανηγυρική αρχιερατική Θεία Λειτουργία όπου θα χοροστατήσει ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ.κ.Ιερώνυμος
Το βράδυ της Δευτέρας φυσικά το μεγάλο πανηγύρι στη Γουμένισσα
Λίγα λόγια για την Εκκλησία και το χωριό
Η εκκλησία της Αγίας Μαρίνας δεσπόζει επί του δημοσίου δρόμου που διασχίζει τη Γουμένισσα, δίπλα στο παλιό Δημοτικό Σχολείο του χωριού. Ο ναός θεμελιώθηκε στις 16 Ιουνίου 1954 και εγκαινιάστηκε στις 17 Ιουλίου 1997, αποτελώντας σήμερα το πνευματικό κέντρο της τοπικής κοινωνίας.
Η περιοχή της Γουμένισσας κατοικείται από αρχαιοτάτων χρόνων. Στη θέση «Αλώνια» έχουν εντοπιστεί αρχαίοι τάφοι, μαζί με πήλινα αγγεία και άλλα ευρήματα που μαρτυρούν την ύπαρξη αρχαίου πολιτισμού. Σύμφωνα με τους αρχαιολόγους, οι τάφοι χρονολογούνται στην προμυκηναϊκή εποχή.
Στα παλαιότερα χρόνια, η Γουμένισσα γνώρισε ιδιαίτερη ανάπτυξη και θεωρούνταν το «κεφαλοχώρι» της περιοχής, χάρη στην εκτεταμένη και εύφορη γεωργική της γη. Από τις αρχές του 20ού αιώνα έως περίπου το 1960, πολλοί κάτοικοι απέκτησαν καλλιεργήσιμες εκτάσεις στην πεδινή Αχαΐα, με ελαιώνες και σταφιδοκαλλιέργειες, κυρίως στα Ροΐτικα Πατρών, όπου μέχρι σήμερα υπάρχει ο συνοικισμός «Γουμένισσα».
Από τα μέσα του περασμένου αιώνα, το κύμα της μετανάστευσης και οι κοινωνικοοικονομικές αλλαγές που επηρέασαν τα περισσότερα ορεινά χωριά οδήγησαν και τη Γουμένισσα σε σημαντική πληθυσμιακή συρρίκνωση.
Παρ' όλες τις δυσκολίες, το χωριό δεν έχασε ποτέ την ψυχή του. Με πρωτοστάτες τον Πολιτιστικό Σύλλογο, την Τοπική Κοινότητα και την Εκκλησία, οι κάτοικοι παραμένουν ενωμένοι σαν μια γροθιά, εργάζονται ακούραστα για τη διατήρηση και την πρόοδο του τόπου τους και κρατούν ζωντανές τις παραδόσεις και την ιστορία του.
Σήμερα, η Γουμένισσα αποτελεί ένα από τα πιο δραστήρια, φιλόξενα και ζωντανά χωριά της ορεινής Αχαΐας, αποδεικνύοντας ότι όταν υπάρχει αγάπη για τον τόπο, συνεργασία και εθελοντισμός, ένα χωριό μπορεί να συνεχίσει να ανθίζει και να αποτελεί σημείο αναφοράς για τις επόμενες γενιές.
.jpg)
Σχόλια