Με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου, δύο μεγάλες ασκητικές μορφές του Αγίου Όρους, ο Χατζή Γεώργιος ο Αθωνίτης και ο ιερομόναχος Τύχων...
Ο Χατζή Γεώργιος ο Αθωνίτης: Ο ταπεινός Γέροντας της Κερασιάς
Ο κατά κόσμον Γαβριήλ γεννήθηκε το 1809 στην Κερμίρα της Καππαδοκίας. Από παιδί έδειξε έντονη έφεση προς την προσευχή και την άσκηση, μεγαλώνοντας σε οικογένεια με βαθιά πίστη και φιλανθρωπικό πνεύμα. Σύμφωνα με την παράδοση, σε νεαρή ηλικία έζησε θαυμαστή εμπειρία με την Παναγία, η οποία – όπως ο ίδιος διηγούνταν αργότερα – τον βοήθησε να μάθει γράμματα, παρά τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε στο σχολείο.
Η επιθυμία του για αφιέρωση στον Θεό τον οδήγησε αρχικά στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια στο Άγιο Όρος. Στα Καυσοκαλύβια εκάρη μοναχός με το όνομα Γεώργιος και αργότερα, το 1848, ανέλαβε ως Γέροντας στην περιοχή της Κερασιάς. Ξεχώρισε για τον πράο λόγο του, τη διάκριση και την πατρική αγάπη με την οποία καθοδηγούσε τους μοναχούς.
Η ζωή του χαρακτηριζόταν από απόλυτη λιτότητα. Δεν λάμβανε φάρμακα, θεωρώντας ως «ιατρεία» τη συχνή Θεία Κοινωνία και την εξομολόγηση. Ζούσε φτωχικά, τρεφόμενος με ξηρούς καρπούς και μέλι, ενώ η φήμη της αρετής του προσέλκυε πλήθος πιστών που ζητούσαν πνευματική στήριξη.
Ωστόσο, η πνευματική του ακτινοβολία προκάλεσε φθόνο. Συκοφαντήθηκε και τελικά εκδιώχθηκε άδικα από το Άγιο Όρος το 1882. Με ταπείνωση εγκαταστάθηκε στην Κωνσταντινούπολη, όπου συνέχισε τον ασκητικό του βίο μέχρι την κοίμησή του, στις 30 Δεκεμβρίου 1886. Η υπομονή και η ανεξικακία του απέναντι στην αδικία σφράγισαν την αγιότητά του.
Ο Άγιος Τύχων ο Αγιορείτης: Ο πνευματικός του Αγίου Παϊσίου
Ο κατά κόσμον Τιμόθεος Γκολεγκώφ γεννήθηκε το 1884 στη Ρωσία. Από την εφηβεία του ακόμη επιδόθηκε σε αλλεπάλληλα προσκυνήματα σε εκατοντάδες ρωσικά μοναστήρια, αναζητώντας την αυθεντική πνευματική ζωή. Μετά από προσκύνημα στους Αγίους Τόπους και στο Σινά, κατέληξε στο Άγιο Όρος, όπου εκάρη μοναχός με το όνομα Τύχων.
Έζησε για χρόνια στα απόκρημνα Καρούλια, μέσα σε σπηλιά, με εξαιρετικά αυστηρή άσκηση. Έτρωγε ελάχιστα, συχνά κάθε τρεις ημέρες, και αφιέρωνε αμέτρητες ώρες στην προσευχή και στις μετάνοιες. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Καψάλα, όπου χειροτονήθηκε ιερέας και έγινε πνευματικός, κτίζοντας παρεκκλήσι αφιερωμένο στην Ύψωση του Τιμίου Σταυρού.
Η μορφή του συνδέθηκε άρρηκτα με τον Άγιο Παΐσιο τον Αγιορείτη, ο οποίος υπήρξε υποτακτικός και πνευματικό του τέκνο. Ο Άγιος Παΐσιος μιλούσε με βαθύ σεβασμό για τον γέροντά του, περιγράφοντας την προσευχητική του κατάσταση και τη θεία χάρη που τον συνόδευε.
Ο Παπά Τύχων διακρινόταν για την απλότητα, τη χαρά και την αδιάλειπτη ευχή. Όπως έλεγε χαρακτηριστικά, όταν τον ρωτούσαν τι κάνει καθώς περπατούσε προσευχόμενος: «Αρχίζει η καρδιά να ζεσταίνεται». Εκοιμήθη στις 10 Σεπτεμβρίου 1968, έχοντας προαισθανθεί το τέλος του.
Αναγνώριση μιας ζωντανής αγιότητας
Η αγιοκατάταξη των δύο αυτών μορφών δεν αποτελεί απλώς μια διοικητική πράξη, αλλά επισφραγίζει την πίστη του λαού ότι η αγιότητα δεν είναι παρελθόν, αλλά ζωντανή πραγματικότητα. Ο Χατζή Γεώργιος και ο Τύχων ο Αγιορείτης έζησαν σε διαφορετικές εποχές, όμως ενώθηκαν μέσα από την ίδια ασκητική παράδοση του Αγίου Όρους: την ταπείνωση, την προσευχή, την αυταπάρνηση και την ολοκληρωτική εμπιστοσύνη στον Θεό.
Η επίσημη αναγνώρισή τους έρχεται να υπενθυμίσει ότι η πνευματική ακτινοβολία της Αθωνικής Πολιτείας συνεχίζει να γεννά μορφές που εμπνέουν, καθοδηγούν και στηρίζουν τον σύγχρονο άνθρωπο στην αναζήτηση του νοήματος και της πίστης.
Δεν υπάρχουν σχόλια