Εορτή του Αγίου Αθανασίου – 18 Ιανουαρίου Την 18η Ιανουαρίου, εορτή του Αγίου Αθανασίου, εορτάζει και ο Ιερός Ναός που βρίσκεται στον χώρο τ...
Την 18η Ιανουαρίου, εορτή του Αγίου Αθανασίου, εορτάζει και ο Ιερός Ναός που βρίσκεται στον χώρο του πρώην Εκκλησιαστικού Ορφανοτροφείου Καλαβρύτων. Η ημέρα αυτή αποτελεί ιδιαίτερη ευκαιρία μνήμης και τιμής ενός ευαγούς ιδρύματος, το οποίο γεννήθηκε μέσα από τα ερείπια και τον πόνο της ολοκληρωτικής καταστροφής των Καλαβρύτων και ανέλαβε, με στοργή και αγάπη, την ανατροφή και προστασία των ορφανών παιδιών της μαρτυρικής μας πόλης.
Το Εκκλησιαστικό Ορφανοτροφείο Καλαβρύτων - Έργο αγάπης και πίστης
Το Εκκλησιαστικό Ορφανοτροφείο Καλαβρύτων υπήρξε καρπός οράματος, πίστης και αυτοθυσίας του μακαριστού Μητροπολίτου Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κυρού Αγαθονίκου (1945–1956). Σε μια εποχή όπου η κρατική κοινωνική πρόνοια ήταν ουσιαστικά ανύπαρκτη, ιδίως για τα θύματα της ναζιστικής θηριωδίας, η τοπική Εκκλησία ανέλαβε τον ρόλο της έμπρακτης στήριξης των πληγωμένων οικογενειών.
Με την καθοριστική οικονομική συνδρομή των Ελλήνων ομογενών, κυρίως της Αμερικής, το Ορφανοτροφείο λειτούργησε από το 1956 έως το 2003, προσφέροντας στέγη, τροφή, μόρφωση και πνευματική φροντίδα στα παιδιά που ορφάνεψαν από το Καλαβρυτινό Ολοκαύτωμα της 13ης Δεκεμβρίου 1943 και από τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις των Γερμανών κατακτητών στην ευρύτερη περιοχή.
Το Ίδρυμα υπήρξε πραγματική «Κιβωτός Αγάπης». Στέγασε τον πόνο και την ορφάνια, πρόσφερε ασφάλεια, οικογενειακή θαλπωρή και εφόδια ζωής σε εκατοντάδες φτωχά παιδιά των επαρχιών Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, αποτελώντας έργο–σταθμό στη μεταπολεμική ιστορία του τόπου.
Η καθοριστική δωρεά του Ιακώβου Βάϊλα
Καθοριστική για τη μελλοντική πορεία του Ορφανοτροφείου υπήρξε η συμβολή του αειμνήστου Ιακώβου Βάϊλα, καταγομένου εκ Διακοπτού. Τον Ιούλιο του 1955, με ιδιόχειρη διαθήκη του, δώρισε στο νεοσύστατο Ίδρυμα ακίνητο μεγάλης αξίας στην Αθήνα, πλησίον της Αγίας Παρασκευής και έναντι του Νομισματοκοπείου.
Μετά την κοίμηση του Μητροπολίτη Αγαθονίκου, ο διάδοχός του, μακαριστός Γεώργιος Πάτσης, κατέβαλε φιλότιμες προσπάθειες ώστε να διασωθεί η δωρεά από κινδύνους απώλειας, σε μια περίοδο ιδιαίτερα δύσκολη και αβέβαιη.
Ο ρόλος του Μητροπολίτη Αμβροσίου και η αξιοποίηση της περιουσίας
Ο διάδοχος των ανωτέρω, Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, από την πρώτη στιγμή της αναλήψεως των αρχιερατικών του καθηκόντων, αφιέρωσε πολύ χρόνο, κόπο και προσωπικό αγώνα για την επίλυση της σύνθετης και χρονίζουσας υπόθεσης της διαθήκης Βάϊλα, λαμβανομένου υπόψη ότι οι συγκληρονόμοι ανέρχονταν σε δεκαέξι (16).
Ύστερα από πολυετείς προσπάθειες και σημαντικές δυσκολίες, επετεύχθη η οριστική επίλυση του ζητήματος και η αξιοποίηση της δωρεάς μέσω αντιπαροχής. Από τη διαδικασία αυτή αποκτήθηκε σημαντική ακίνητη περιουσία (δεκατρία διαμερίσματα, τρία γραφεία, δύο καταστήματα, δεκαπέντε αποθήκες, είκοσι τρεις θέσεις στάθμευσης και ένας ημιυπαίθριος χώρος), αξίας άνω του ενός δισεκατομμυρίου δραχμών με τα δεδομένα της περιόδου 1996–1998.
Τα έσοδα από την αξιοποίηση των ακινήτων διατίθενται αποκλειστικά για τις ανάγκες φροντίδας και περίθαλψης ηλικιωμένων και για τη συντήρηση και λειτουργία των δύο Μονάδων του Καλλιμανοπούλειου Εκκλησιαστικού και Διακονικού Κέντρου (Κ.Ε.ΔΙ.Κ.).
Από το Ορφανοτροφείο στη Μονάδα Φροντίδας Μη Αυτοεξυπηρετούμενων
Το πρώην Εκκλησιαστικό Ορφανοτροφείο Καλαβρύτων σήμερα λειτουργεί ως «Μονάδα Φροντίδας Μη Αυτοεξυπηρετούμενων Ατόμων», φιλοξενώντας κατακεκλιμένους και ανιάτως ασθενείς αδελφούς μας. Αποτελεί το δεύτερο τμήμα του Καλλιμανοπούλειου Εκκλησιαστικού και Διακονικού Κέντρου και συνιστά ένα σύγχρονο ίδρυμα περίθαλψης, όπου η Εκκλησία ασκεί έμπρακτα τη διακονία της προς τον πάσχοντα άνθρωπο.
Χρίστος Φωτεινόπουλος: Η εκκλησιαστική φιλανθρωπία ως πράξη ζωής
Πολύ εύστοχα σημειώνει σε άρθρο του (2023) ο δάσκαλος Χρίστος Φωτεινόπουλος, παραθέτοντας τον λόγο του Κυρίου:
«Οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλά ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς» (Ματθ. 5,16).
Όπως σημειώνει ο κ. Χρίστος Φωτεινόπουλος, σε μια πόλη όπου η κρατική κοινωνική πρόνοια υπήρξε διαχρονικά περιορισμένη, ακόμη και στα τραγικά μεταπολεμικά χρόνια, το Εκκλησιαστικό Ορφανοτροφείο και αργότερα το Κ.Ε.ΔΙ.Κ. αποτέλεσαν έργα ουσιαστικής κοινωνικής πρόνοιας και οργανωμένης φιλανθρωπίας, απολύτως σύμφωνης με την Αγία Γραφή και τη διδασκαλία των Πατέρων της Εκκλησίας.
Συμπληρώνοντας ο κ. Φωτεινόπουλος, η εκκλησιαστική φιλανθρωπία, ως παραδοσιακός τρόπος στήριξης του εμπερίστατου συνανθρώπου, λειτούργησε συμπληρωματικά – και συχνά υποκατάστατα – της κρατικής μέριμνας, αναδεικνύοντας την Εκκλησία σε ζωντανό φορέα αγάπης, αλληλεγγύης και ελπίδας.
Το Καλλιμανοπούλειο Εκκλησιαστικό Διακονικό Κέντρο
Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο κ. Χρίστος Φωτεινόπουλος, το Καλλιμανοπούλειο Εκκλησιαστικό Διακονικό Κέντρο, τα επίσημα εγκαίνια του οποίου πραγματοποιήθηκαν στις 8 Οκτωβρίου 1989, συνεχίζει αδιάλειπτα το κοινωνικό και ανθρωπιστικό του έργο. Στις σύγχρονες και ανακαινισμένες εγκαταστάσεις του φιλοξενούνται δεκάδες αυτοεξυπηρετούμενοι ηλικιωμένοι, σε ένα περιβάλλον ασφαλές, λειτουργικό, φιλικό και οικογενειακό.
Παράλληλα, στη Μονάδα Φροντίδας Μη Αυτοεξυπηρετούμενων του πρώην Ορφανοτροφείου, προσφέρεται αφειδώς ανθρωπιά, αγάπη και ζεστασιά στους κατακεκλιμένους και ανιάτως ασθενείς φιλοξενούμενους.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει, όπως επισημαίνει ο κ. Φωτεινόπουλος, στους εργαζομένους και στη Διοίκηση του Ιδρύματος για το υψηλό αίσθημα ευθύνης, την αυταπάρνηση και την αγάπη με την οποία περιβάλλουν τους ηλικιωμένους και ανήμπορους συνανθρώπους μας. Το αποτύπωμα ανθρώπων που υπηρέτησαν με ευσυνειδησία, όπως ο αείμνηστος Βασίλειος Ζήσιμος, παραμένει ζωντανό.
Σήμερα Διευθυντής του Κ.Ε.ΔΙ.Κ. είναι ο Αιδεσιμότατος π. Κωνσταντίνος Μητρόπουλος, άξιος λειτουργός, διδάσκαλος και διάκονος της Εκκλησίας, ο οποίος επιτελεί με συνέπεια, ήθος και κοινωνική ευαισθησία το διακόνημά του.
Ευγνωμοσύνη και καύχημα
Ο κ. Φωτεινόπουλος στο άρθρο του καταλήγει: Παρουσιάζοντας [συνοπτικά] το χρονικό της ίδρυσης των δύο αυτών σημαντικών ευαγών ιδρυμάτων της Ιεράς Μητρόπολης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, σκοπός μου είναι, για άλλη μια φορά, 1) να εκφράσω και να υπενθυμίσω δημόσια ένα διαρκές και βαθύ αίσθημα ευγνωμοσύνης που οφείλουμε ΄ να τρέφουμε ως άνθρωποι και ως κοινωνία προς όλους τους πρωτεργάτες και συντελεστές (ιδρυτές, δωρητές, εργαζόμενους, διευθυντές και μέλη του Δ.Σ.) αυτών των δύο φιλανθρωπικών οικοδομημάτων. [ εκπροσωπώ θέλω να πιστεύω και άλλους συμπολίτες μου που έχουν την ίδια με εμένα άποψη.
2). Να επαινέσω τους εργαζόμενους δημόσια για το υψηλό αίσθημα ευθύνης και αυτοθυσίας με το οποίο περιβάλλουν τους αξιοτίμητους και αξιοσέβαστους συνανθρώπους μας, γέροντες και γερόντισσες, και ανήμπορους φιλοξενούμενους του Καλλιμανοπουλείου. Τους επαινούμε δημόσια για την άψογη και υποδειγματική συμπεριφορά τους, την προθυμία και την καλοσύνη τους, την ευαισθησία και την ευγένειά τους, το υπερπροστατευτικό τους βλέμμα και το αφοπλιστικό τους χαμόγελο, χαρίσματα και κατάθεση ψυχής με τα οποία αγκαλιάζουν τους ενοίκους των δύο δομών και υφαίνουν την έξωθεν καλή μαρτυρία της τοπικής μας Εκκλησίας.
3) να καταδείξω ότι το «Καλλιμανοπούλειο Εκκλησιαστικό Διακονικόν Κέντρο» συνεχίζει μια μακρά και πλούσια παράδοση της Εκκλησιαστικής κοινωνικής Πρόνοιας. Αλληλεγγύης και κοινωνικής προσφοράς Η Ιερά Μητρόπολή μας στα πλαίσια της ποιμαντικής διακονίας και εκκλησιαστικής προσφοράς εκδηλώνοντας έμπρακτα την προς τον πλησίον αγάπη της, επιτελεί ένα φιλόθεο έργο αναδεικνύοντας τη φιλανθρωπία όχι μόνο αρετή και ιδανικό, αλλά και οδό που οδηγεί στην εσωτερική μεταμόρφωση του ανθρώπου. Όλα αυτά τα χρόνια λειτουργίας του Ιδρύματος, χαρακτηρίζονται από μία συνεχή προσφορά στους πάσχοντας και δοκιμαζόμενους συνανθρώπους μας, με πολλές θυσίες, προσπάθειες και αγώνες.
Πρέπει να σεμνύνονται οι άνθρωποι του Καλλιμανοπουλείου και οι κάτοικοι των Καλαβρύτων για αυτό το κόσμημα της πόλης τους, το καύχημα της τοπικής εκκλησίας.
*Το παρόν κείμενο βασίζεται και αντλεί στοιχεία από άρθρο του δασκάλου Χρίστου Φωτεινόπουλου (2023), με σεβασμό στο περιεχόμενο και στο πνεύμα της ιστορικής και εκκλησιαστικής του καταγραφής.
Επιμέλεια Νίκος Κυριαζής
Δεν υπάρχουν σχόλια