Το 1929 οι εικόνες του Χελμού, των χωριών και της καλαβρυτινής υπαίθρου πέρασαν στη μεγάλη οθόνη, μέσα από την ιστορία της Αστέρως και του Θύμιου


Υπάρχουν στιγμές στην ιστορία ενός τόπου που ξεπερνούν τα όρια της εποχής τους. Μία από αυτές γράφτηκε το 1929 στα Καλάβρυτα, όταν ο κινηματογραφικός φακός στράφηκε προς τον Χελμό και την καλαβρυτινή ύπαιθρο για τα γυρίσματα της «Αστέρως», μιας από τις σημαντικότερες ταινίες του ελληνικού βωβού κινηματογράφου.
Η ασπρόμαυρη ταινία, παραγωγής της DAG Film, σκηνοθετήθηκε από τον Δημήτρη Γαζιάδη, με σενάριο των Ορέστη Λάσκου και Δημήτρη Γαζιάδη, βασισμένο σε κείμενο του Παύλου Νιρβάνα. Πρωταγωνιστούσαν η Αλίκη Θεοδωρίδου-Νορ, ο Κώστας Μουσούρης, ο Αιμίλιος Βεάκης και ο Δημήτρης Τσακίρης.

Από την Αθήνα στον Χελμό
Η ταινία ξεκινά με εικόνες της Αθήνας και της Ακρόπολης. Στη συνέχεια, μέσα από τα πλάνα του ελληνικού σιδηροδρόμου της εποχής, η ιστορία μεταφέρεται στην ελληνική ύπαιθρο και συγκεκριμένα στον Χελμό.
Εκεί βρίσκεται το αγρόκτημα του κυρ-Μήτρου, όπου ζουν ο γιος του Θύμιος και η Αστέρω, η παρακόρη του. Ανάμεσα στους δύο νέους γεννιέται ένας δυνατός έρωτας, όμως ο κυρ-Μήτρος αντιδρά, θεωρώντας την Αστέρω ανάξια να γίνει γυναίκα του γιου του.
Πίσω όμως από την αυστηρότητά του κρύβεται ένα μεγάλο μυστικό. Ο Μήτρος έχει αποκτήσει την περιουσία του σφετεριζόμενος την κληρονομιά που είχε αφήσει στην Αστέρω ο θείος της.

Ένας έρωτας ανάμεσα στα βουνά
Η Αστέρω και ο Θύμιος προσπαθούν να ξεπεράσουν τα εμπόδια που τους χωρίζουν. Ο Θύμιος της προτείνει να φύγουν μαζί και να ζήσουν ελεύθεροι στα βουνά.
Η Αστέρω, όμως, επιλέγει να θυσιάσει τη δική της ευτυχία. Του λέει πως αγαπά κάποιον άλλον, με αποτέλεσμα να προκαλέσει την οργή και την απογοήτευση του Θύμιου.
Στη συνέχεια, η Αστέρω παντρεύεται τον αρχιτσέλιγκα Στάμο. Η μοίρα, όμως, θα αποδειχθεί σκληρή. Ο Στάμος σκοτώνεται και η Αστέρω, συγκλονισμένη από την απώλεια, χάνει τα λογικά της και περιπλανιέται στα βουνά.
Ο Θύμιος, στο μεταξύ, μαραζώνει από τη στενοχώρια. Τότε ο κυρ-Μήτρος αποκαλύπτει στον γιο του την αλήθεια για την περιουσία της Αστέρως. Οι δυο τους ξεκινούν να την αναζητήσουν, προκειμένου να της επιστρέψουν όσα της ανήκουν.

Από τον Χελμό στο Μέγα Σπήλαιο
Η αναζήτηση περνά μέσα από τις στάνες και τα χωριά της περιοχής και φτάνει μέχρι το Μέγα Σπήλαιο.
Το τοπίο των Καλαβρύτων δεν αποτελεί απλώς ένα σκηνικό της ιστορίας. Η φύση, τα βουνά, οι στάνες και τα χωριά αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι της κινηματογραφικής αφήγησης και αποτυπώνουν στην οθόνη μια εικόνα της ελληνικής υπαίθρου πριν από σχεδόν έναν αιώνα.
Τελικά η Αστέρω επιστρέφει στο αγρόκτημα, όμως δεν αναγνωρίζει τον Θύμιο.
Η λύτρωση θα έρθει μέσα από τη μουσική. Ακούγοντας τη φλογέρα και το τραγούδι του Θύμιου, η Αστέρω τον αναγνωρίζει και πέφτει στην αγκαλιά του. Η ιστορία ολοκληρώνεται με την επανένωση των δύο νέων και την ευλογία του κυρ-Μήτρου.

Μια ταινία που θεωρήθηκε χαμένη
Η «Αστέρω» είχε θεωρηθεί για δεκαετίες χαμένη. Από την ταινία διασώζονταν μόνο ορισμένα αποσπάσματα, μέχρι που το 2003 ανακαλύφθηκε στη Γαλλική Ταινιοθήκη μία βωβή κόπια με γαλλικούς μεσότιτλους.
Η ανακάλυψη αυτή έδωσε ξανά ζωή σε ένα σημαντικό κομμάτι της ιστορίας του ελληνικού κινηματογράφου και, ταυτόχρονα, επανέφερε στο προσκήνιο τις εικόνες των Καλαβρύτων και του Χελμού όπως καταγράφηκαν από τον κινηματογραφικό φακό το 1929.

Τα Καλάβρυτα του 1929 στη μεγάλη οθόνη
Σήμερα, σχεδόν έναν αιώνα μετά, η «Αστέρω» έχει ιδιαίτερη σημασία και για τα Καλάβρυτα. Είναι ένα σπάνιο κινηματογραφικό αποτύπωμα της περιοχής σε μια εποχή εντελώς διαφορετική από τη σημερινή.
Οι εικόνες της ταινίας αποτελούν ένα παράθυρο στο παρελθόν: στον Χελμό, στην ύπαιθρο, στις στάνες και στα χωριά της περιοχής, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο ο ελληνικός κινηματογράφος των πρώτων δεκαετιών αναζητούσε μέσα στη φύση και την ελληνική παράδοση τις ιστορίες του.
Η «Αστέρω» δεν είναι πλέον μόνο μια παλιά ελληνική βουβή ταινία. Είναι και ένα κομμάτι της κινηματογραφικής μνήμης των Καλαβρύτων.
Το 1929, ο Χελμός πέρασε στη μεγάλη οθόνη. Και σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, οι εικόνες εκείνης της εποχής εξακολουθούν να κρατούν ζωντανή μια διαφορετική εικόνα των Καλαβρύτων.





Λίγα λόγια για το έργο 
Η «Αστέρω», είναι ένα ποιμενικόν ειδύλλιον γυρισμένο στις κορυφές των Καλαβρύτων, ήταν η πρώτη μεγάλη εμπορική και καλλιτεχνική επιτυχία του ελληνικού κινηματογράφου. Το αισθηματικό βουκολικό δράμα, γνώριμο είδος στο ελληνικό κοινό, γαλουχημένο με τα ειδύλλια του Περεσιάδη και του Κορομηλά, συνέβαλε στο να έχει τόση μεγάλη επιτυχία η ταινία.Τους ρόλους απέδωσαν οι «διαπρεπέστεροι Ελληνες καλλιτέχνες», όπως γράφει η αφίσα της εποχής, οι Αλίκη Θεοδωρίδου, Αιμίλιος Βεάκης, Κώστας Μουσούρης, Δημήτρης Τσακίρης.Το στόρι της «Αστέρως»... δανείστηκαν από τη μεγάλη αμερικανική επιτυχία «Ραμόνα». Σεναριογράφος ανέλαβε ο Παύλος Νιρβάνας, ενώ ο Ορέστης Λάσκος με τον Δημήτρη Γαζιάδη διασκεύασαν την ιστορία στα ελληνικά δεδομένα, μετατρέποντας τους Ινδιάνους ήρωες της αυθεντικής βερσιόν σε... φουστανελάδες. Η «Αστέρω» είναι ο πρόδρομος του είδους ταινιών «φουστανέλας» στην Ελλάδα. Ο σκηνοθέτης της, Δημήτρης Γαζιάδης, και ο αδελφός του, Κώστας, συνεργάζονταν με τη Fox και άλλες κινηματογραφικές εταιρείες στην παραγωγή επίκαιρων ντοκιμαντέρ και διαφημιστικών.