Στις 30 Μαρτίου 1952, ο Νίκος Μπελογιάννης, μαζί με τους Νίκο Καλούμενο, Δημήτρη Μπάτση και Ηλία Αργυριάδη, εκτελούνται μπροστά στο εκτελεσ...
Ανάμεσα στους φαντάρους που είχαν διαταχθεί για να είναι στο εκτελεστικό απόσπασμα και ο Θανάσης Ροδόπουλος από τα Σουδενά Καλαβρύτων. Μπροστά στην εκτέλεση, ο Ροδόπουλος πλησιάζει τον λοχαγό του και δηλώνει:
«Εγώ κύριε λοχαγέ δεν πρόκειται να πυροβολήσω ενάντια στον αδελφό μου».
Όταν ο λοχαγός ρώτησε ποιος ήταν ο αδελφός του ανάμεσα στους καταδικασμένους, ο Θανάσης δεν υποχώρησε, κι έτσι αποχώρησε από το εκτελεστικό απόσπασμα, παίρνοντας τη θέση του ένας αναπληρωματικός στρατιώτης. Από εκείνη τη στιγμή, ξεκινά η φήμη για τον φαντάρο που αρνήθηκε να συμμετάσχει στην εκτέλεση Μπελογιάννη.
Ο αδελφός του, Βασίλης Ροδόπουλος, στο βιβλίο του «Ενός λεπτού σιγή» περιγράφει:
«Περασμένα μεσάνυχτα θα ήταν δύο η ώρα όταν ξύπνησαν ολόκληρο το λόχο που είχε επιλεγεί για την εκτέλεση… Ο στρατιώτης, αφού εξήγησε ποιος ήταν ο αδελφός του από τους μελλοθάνατους, υποχώρησε πίσω στην γραμμή του. Ο λοχαγός ούρλιαζε και απειλούσε πως θα τον στείλει στο απόσπασμα… Ο Θανάσης Ροδόπουλος πέθανε στις 23 Νοέμβρη του 1979. Αυτός ήταν ο αδελφός μου».
Η στάση του Θανάση δεν ήταν μόνο θέμα αδελφικής πίστης. Όπως αφηγείται ο ίδιος ο Θανάσης, όταν ήταν παιδί στα Βραχναίικα, έξω από την Πάτρα, η οικογένειά του, είχε κρύψει τον Μπελογιάννη, που τότε ήταν παράνομος καθοδηγητής της περιοχής. Ο νεαρός Θανάσης θυμόταν έντονα το βλέμμα του Μπελογιάννη, και αυτό ήταν που τον σταμάτησε την κρίσιμη στιγμή, ώστε να μην σηκώσει όπλο εναντίον του.
Το γεγονός αυτό δείχνει την προσωπική ηθική δύναμη και την ανθρώπινη διάσταση πίσω από την Ιστορία. Παρά τις απειλές του λοχαγού και την επικείμενη τιμωρία, ο Θανάσης επέμεινε στην επιλογή του και τελικά δεν υπέστη καμία συνέπεια, συνεχίζοντας κανονικά τη θητεία του.
Η ιστορία του Θανάση Ροδόπουλου παραμένει μια ζωντανή υπενθύμιση της δύναμης της συνείδησης και της ανθρωπιάς μέσα σε εποχές βίας και καταπίεσης, και αξίζει να μείνει χαραγμένη στη συλλογική μνήμη.
Ο Νίκος Μπελογιάννης (1915–1952) ήταν ηγετικό στέλεχος του ΚΚΕ και μία από τις πιο εμβληματικές μορφές της ελληνικής αριστεράς. Έμεινε στην ιστορία ως ο «Άνθρωπος με το γαρύφαλλo», από τη φωτογραφία που τον απαθανάτισε να κρατά ένα κόκκινο γαρύφαλλο κατά τη διάρκεια της δίκης του.
Γεννήθηκε στην Αμαλιάδα στις 22 Δεκεμβρίου 1915.
Καταδικάστηκε σε θάνατο με την κατηγορία της κατασκοπείας κατά την περίοδο μετά τον Εμφύλιο Πόλεμο. Παρά τη διεθνή κινητοποίηση (με προσωπικότητες όπως ο Πικάσο και ο Σαρτρ να ζητούν χάρη), εκτελέστηκε στο Γουδή τα ξημερώματα της 30ης Μαρτίου 1952 μαζί με τους συντρόφους του Αργυριάδη, Μπάτση και Καλούμενο.
Δεν υπάρχουν σχόλια