Κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο καταγράφεται έντονη αύξηση της σταγονορροής και γενικότερα της παρουσίας νερού στο Σπήλαιο των Λιμνών , πο...
Κατά την τρέχουσα χρονική περίοδο καταγράφεται έντονη αύξηση της σταγονορροής και γενικότερα της παρουσίας νερού στο Σπήλαιο των Λιμνών, που βρίσκεται στα Καστριά του Δήμου Καλαβρύτων. Το φαινόμενο αυτό συνδέεται άμεσα με τις αυξημένες βροχοπτώσεις των τελευταίων μηνών, οι οποίες συνέβαλαν καθοριστικά στην αναπλήρωση των υπεδαφικών υδάτων που τροφοδοτούν το σπήλαιο.
Σύμφωνα με τον επιστημονικό σύμβουλο του Σπηλαίου των Λιμνών, κ. Ισίδωρο Καμπόλη, η φετινή υδρολογική εικόνα παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς η σταδιακή πλήρωση των λιμνών της τουριστικής διαδρομής έχει φτάσει σε επίπεδα που δεν έχουν παρατηρηθεί τα τελευταία πέντε έτη. Η εξέλιξη αυτή χαρακτηρίζεται ιδιαίτερα σημαντική, δεδομένου ότι την προηγούμενη πενταετία οι περιορισμένες βροχοπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή δεν επέτρεψαν την επαρκή αναπλήρωση του υπεδαφικού νερού πάνω από το σπήλαιο.
Ως αποτέλεσμα αυτής της παρατεταμένης ξηρής περιόδου, η σταγονορροή στο εσωτερικό του σπηλαίου ήταν μειωμένη και δεν διατηρούσε τις στάθμες των λιμνών σε υψηλά επίπεδα για ικανό χρονικό διάστημα. Αυτό είχε ως συνέπεια τη μείωση τόσο της έκτασης όσο και του βάθους των λιμνών, επηρεάζοντας τη συνολική υδρολογική και αισθητική εικόνα του σπηλαίου.
Η φετινή αλλαγή των καιρικών συνθηκών φαίνεται να ανατρέπει αυτή την κατάσταση. Το υπεδαφικό νερό, διηθούμενο μέσα από τα ασβεστολιθικά πετρώματα της Ιουρασικής περιόδου, επανέρχεται δυναμικά στο εσωτερικό του σπηλαίου, εμπλουτίζοντας τις λίμνες και ενισχύοντας τη σταγονορροή από την οροφή και τα τοιχώματα. Το κρυστάλλινο νερό ρέει απαλά πάνω στους σχηματισμούς ή πέφτει υπό μορφή σταγόνων από τον σταλακτιτικό διάκοσμο, δημιουργώντας ένα εντυπωσιακό και διαρκώς μεταβαλλόμενο υπόγειο τοπίο.
Η πλήρωση των λιμνών προσδίδει στο Σπήλαιο των Λιμνών έναν ιδιαίτερα καλαίσθητο και σχεδόν μυστηριακό χαρακτήρα. Οι αντανακλάσεις των σταλακτιτών και σταλαγμιτών στα ήρεμα νερά, σε συνδυασμό με τον καλλιτεχνικό φωτισμό, αναδεικνύουν τη μοναδικότητα του χώρου και δημιουργούν μια εμπειρία ασύγκριτη με το επιφανειακό φυσικό ανάγλυφο.
Γεωμορφολογικά και υδρολογικά χαρακτηριστικά
Το Σπήλαιο των Λιμνών αποτελεί παλαιά κοίτη υπόγειου ποταμού και έχει εξερευνημένο μήκος περίπου 1.980 μέτρα. Το σπήλαιο αναπτύσσεται σε τρεις διακριτούς ορόφους και φιλοξενεί 13 αλλεπάλληλες κλιμακωτές λίμνες, στοιχείο που το καθιστά μοναδικό σε παγκόσμιο επίπεδο.
Κατά τη χειμερινή περίοδο, όταν λιώνουν τα χιόνια του Χελμού, το σπήλαιο μετατρέπεται σε ενεργό υπόγειο ποτάμι, με φυσικούς καταρράκτες και έντονη ροή νερού. Αντίθετα, κατά τους θερινούς μήνες, ένα τμήμα του σπηλαίου ξηραίνεται, αποκαλύπτοντας περίτεχνες λιθωματικές λεκάνες και φυσικά φράγματα που φτάνουν σε ύψος έως και τέσσερα μέτρα. Παράλληλα, το μεγαλύτερο μέρος του σπηλαίου διατηρεί μόνιμα νερά καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους, στις χαρακτηριστικές 13 λίμνες του.
Το πρώτο τμήμα του σπηλαίου, αμέσως μετά την είσοδο, είναι βατό και στεγνό, με παχιές επιχώσεις. Το δεύτερο τμήμα περιλαμβάνει το σύμπλεγμα των λιμνών, όπου το νερό έχει διαμορφώσει έναν εξαιρετικής ομορφιάς λιθωματικό διάκοσμο. Το τρίτο τμήμα είναι εκ νέου στεγνό και σχετικά επίπεδο. Ιστορικά, προσιτό στον άνθρωπο ήταν μόνο το πρώτο τμήμα του σπηλαίου, μήκους περίπου 80 μέτρων.
Σταλακτιτικός διάκοσμος και τουριστική αξιοποίηση
Τα τοιχώματα του σπηλαίου είναι στολισμένα με πολύχρωμους σταλακτίτες και σταλαγμίτες, ενώ από τις οροφές, που φτάνουν σε ύψος έως και 30 μέτρα, κρέμονται εντυπωσιακοί σχηματισμοί γνωστοί ως «πολυέλαιοι», «μέδουσες» και «παραπετάσματα», με πλούσιες πτυχώσεις και έντονη χρωματική ποικιλία.
Η τουριστική διαδρομή, συνολικού μήκους περίπου 500 μέτρων, περιλαμβάνει σύγχρονο καλλιτεχνικό φωτισμό και υπερυψωμένες τεχνητές γεφυρούλες που επιτρέπουν την ασφαλή διέλευση των επισκεπτών πάνω από τις λίμνες. Η είσοδος πραγματοποιείται μέσω τεχνητής σήραγγας που οδηγεί απευθείας στον δεύτερο όροφο, έναν χώρο εντυπωσιακών διαστάσεων που προκαλεί δέος και θαυμασμό.
Παλαιοντολογικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον
Στον κάτω όροφο του σπηλαίου έχουν εντοπιστεί απολιθωμένα οστά ανθρώπων και διαφόρων ζώων, μεταξύ των οποίων και ιπποπόταμου, γεγονός που προσδίδει στο σπήλαιο ιδιαίτερη παλαιοντολογική αξία. Το τμήμα αυτό προορίζεται να λειτουργήσει ως βιοσπηλαιολογικό εργαστήριο διεθνούς εμβέλειας.
Παράλληλα, οι ανθρωπογενείς επιχώσεις, όπως εστίες, δάπεδα, κεραμικά ευρήματα, εργαλεία και τροφικά κατάλοιπα, καταδεικνύουν τη συνεχή –αν και όχι αδιάκοπη– ανθρώπινη παρουσία στο σπήλαιο από τη Νεολιθική Εποχή έως την Ύστερη Χαλκοκρατία. Η σημαντικότερη φάση χρήσης του σπηλαίου εντάσσεται στη Νεότερη Νεολιθική Εποχή, από την οποία προέρχεται και ο μεγαλύτερος όγκος των κινητών ευρημάτων.
Ιστορική αναδρομή και εξερεύνηση
Η συστηματική εξερεύνηση του σπηλαίου ξεκίνησε το 1964, όταν κάτοικοι των Καστριών ανέβηκαν για πρώτη φορά στον δεύτερο όροφο με τη βοήθεια ξύλινων σκαλών. Ακολούθησε η επιστημονική εξερεύνηση από τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύνδεσμο, με τη συμβολή του καθηγητή Ι. Μελέντη, ενώ η χαρτογράφηση πραγματοποιήθηκε από την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρία υπό την επίβλεψη της σπηλαιολόγου Άννας Πετροχείλου.
Η τουριστική αξιοποίηση του σπηλαίου ξεκίνησε το 1981 από τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού και συνεχίστηκε από την πρώην Κοινότητα Καστριών. Σήμερα, τη λειτουργία και διαχείρισή του έχει ο Δήμος Καλαβρύτων.
Για το kalavrytanews.com
Νίκος Κυριαζής
Δημοσιογράφος
Τακτικό Μέλος της Ένωσης Συντακτών
Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΣΠΗΤ)
Δεν υπάρχουν σχόλια