Επικήδειος λόγος που εκφωνήθηκε στον Μητροπολιτικό Ναό Καλαβρύτων από τον Δήμαρχο Καλαβρύτων κύριο Αθανάσιο Παπαδόπουλο στις 26 Φεβρουαρίου ...
Αποχαιρετούμε σήμερα έναν σπουδαίο φίλο, και καλόν συμπατριώτη, έναν άριστο οικογενειάρχης, έναν Άνθρωπο πρωτοπόρο, άξιο και επιτυχημένο, τον Αντώνη Δημόπουλο που με τη δουλειά και την προσφορά του άνοιξε νέους δρόμους και νέους ορίζοντες σε πολύ δύσκολα πεδία. Των μηχανογραφικών εφαρμογών ως προγραμματιστής αναλυτής Αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο κοινωνικό, καλόγνωμο, καλόκαρδο, έναν φίλο που ήταν πάντα εκεί όταν τον
χρειαζόσουν, έτοιμος να βοηθήσει, να στηρίξει, να
προσφέρει.
Αυτός ήταν ο Αντώνης Δημόπουλος.
Άνθρωπος της προσφοράς, της οικογένειας, της κοινωνικής συμμετοχής, της κοινωνικής ευαισθησίας και ανιδιοτέλειας.
Και επίσης ένας ενεργός πολίτης.
Ένας πολίτης πάντα ανήσυχος.
Γνωρίσματα και αρετές που χαρακτήριζαν και τον αείμνηστο πατέρα του, τον συμπατριώτη μας Μιχάλη Δημόπουλο, Καθηγητή – Λυκειάρχη σε σχολεία της Πάτρας, με θητεία και σε άλλες περιοχές της χώρας, όπως στην Ξάνθη.
Τρία παιδιά ευτύχησαν ν’ αποκτήσουν ο Μιχάλης Δημόπουλος και η αείμνηστη σύζυγός του Γεωργία Μπαρδούτσου, με καταγωγή απ’ την Χαλανδρίτσα.
Τον Κωνσταντίνο, την Αντιόπη και τον Αντώνη.
Ο Αντώνης από τα νεανικά του χρόνια έδειξε αμέσως το δημιουργικό πνεύμα που τον διέκρινε.
Ακολούθησε σπουδές Τεχνολογικών Εφαρμογών και ειδικεύθηκε στον τομέα της Μηχανοργάνωσης Επιχειρήσεων στις αρχές της δεκαετίας του 1970.
Σε μια εποχή που έννοιες όπως Μηχανοργάνωση, τα πληροφοριακά συστήματα ή η ειδικότητα του Αναλυτή – Προγραμματιστή ήταν εντελώς ξένες σε όλους μας.
Εργάστηκε αρχικά στην εταιρεία ΙΝΤΕΡ-ΝΤΑΤΑ και στη συνέχεια στη μεγάλη ναυτιλιακή εταιρεία ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗΣ ΛΑΪΝΣ .
Ειδικεύτηκε στις πληροφοριακές εφαρμογές που αφορούσαν στον ναυτιλιακό κλάδο και στον κλάδο των ασφαλίσεων.
Διακρίθηκε στη δουλειά του και γρήγορα εντάχθηκε στο
δυναμικό του Ομίλου Βαρδινογιάννη -ίσως του
μεγαλύτερου Επιχειρηματικού Ομίλου της χώρας- πριν
αποφασίσει να ιδρύσει τη δική του εταιρεία, την
ΠΡΟΜΙΟΥΜ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡΣ ΣΕΝΤΕΡ. όπου ανέπτυξε μεγάλη εμπορική δραστηριότητα σε πολλές επιχειρήσεις του χώρου.
Φιλομαθής, φιλοπρόοδος, εργατικός και καινοτόμος, ο
Αντώνης Δημόπουλος υπήρξε απ’ τους θεμελιωτές της
Μηχανοργάνωσης στην Ελλάδα.
Και όταν εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Καλάβρυτα πριν από 16-17 χρόνια διέθεσε όλες αυτές τις γνώσεις και την εμπειρία του για να βοηθήσει, ως εξωτερικός συνεργάτης, στον Συνεταιρισμό μας, στον τομέα των μηχανογραφικών εφαρμογών.
Το ίδιο έκανε, εθελοντικά και ανιδιοτελώς, και για την
Ιερά Μητρόπολη/Καλαβρύτων και Αιγιαλείας και κυρίως στα ιδρύματα της Μητροπόλεως.
Λάτρης και μελετητής της Ιστορίας, τη γνώριζε από
πρώτο χέρι καθώς η οικογένεια του πατέρα του είχε
τους δικούς της νεκρούς ήρωες στην Εκτέλεση του 1943. Τον αδελφό του πατέρα του Αντώνη Δημόπουλο φιλόλογο καθηγητή στο Γυμνάσιο Καλαβρύτων, τον γιο του Κωνσταντίνο 17 ετών μαθητή στο Γυμνάσιο και τον γαμπρό του Μιχάλη Σοφιανόπουλο ,σύζυγο της αδερφής του Χρυσούλας, στον Λόφο του Καππή.
Ο Αντώνης ήταν ένα δραστήριος, εύχαρις, κοινωνικός
και περήφανος άνθρωπος.
Όμως, περισσότερο περήφανος απ’ όλα ήταν για την οικογένεια του.
Για τη σύζυγο του Βασιλική Τσώνου, την αγαπημένη του Βασιλική, με καταγωγή απ’ την Αγριλιά Τριφυλίας και τις δυο κόρες του, την Γεωργία και την Ιωάννα.
Πάντα είχε να μάς πει και ένα καλό νέο για την πρόοδο
των παιδιών του, πάντα είχε κάτι να μάς διηγηθεί/για τις ευτυχισμένες οικογένειες που έχουν δημιουργήσει και
πάντα αυτό το κάτι το διηγείτο με συγκίνηση, με χαρά,
με εκείνο το ζεστό βλέμμα του πατέρα που χαίρεται για
τα παιδιά του.
Και το σπίτι του ανοικτό και φιλόξενο. Όπως ανοικτή και φιλοξενεί ήταν η καρδιά του
Αγαπημένε μας συμπατριώτη και φίλε Αντώνη, Θα μάς λείψεις πολύ.
Θα μάς λείψει το χαμόγελο και η ζεστασιά του χαρακτήρα σου.
Θα μάς λείψει η καλοσύνη και η μεγαλοψυχία σου, οι συζητήσεις μαζί σου που ήταν πάντα ευχάριστες και ωφέλιμες, θα μας λείψει αυτή η ανοιχτοσύνη της σκέψης και της καρδιάς σου.
Υπήρξες έντιμος, ηθικός, ενάρετος, γεμάτος προσφορά και καλοσύνη, ένας φίλος, ένας άνθρωπος από αυτούς που όταν φεύγουν αφήνουν πίσω τους ένα πολύ ισχυρό αποτύπωμα.
Και μας κάνουν φτωχότερους. Γιατί μαζί τους φεύγει και ένα δικό μας κομμάτι.
Εκ μέρους του Δήμου Καλαβρύτων Εκφράζω τα πιο ειλικρινή
συλλυπητήρια όλων μας στην οικογένεια σου. Στην αγαπημένη σου σύζυγο Βασιλική, στις αγαπημένες σου κόρες Γεωργία και Ιωάννα και στους γαμπρούς σου Αναστάση και Θανάση που στάθηκαν δίπλα σου σε όλες τις στιγμές που χρειάστηκε για τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζες στα τελευταία χρόνια. Στις εγγονές σου Σίλια, Βαλέρια, Μελίνα και στα ανίψια σου Κωνσταντίνο, Παναγιώτα και Αντιόπη.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
Αιωνία σου η μνήμη.Στις 26 Φεβρουαρίου 2026, στον Μητροπολιτικός Ναός Καλαβρύτων, ο Δήμαρχος Καλαβρύτων Αθανάσιος Παπαδόπουλος εκφώνησε τον ακόλουθο επικήδειο λόγο για τον Αντώνη Δημόπουλο:
Αποχαιρετούμε σήμερα έναν σπουδαίο φίλο και καλό συμπατριώτη. Έναν άριστο οικογενειάρχη. Έναν άνθρωπο πρωτοπόρο, άξιο και επιτυχημένο. Τον Αντώνη Δημόπουλο, που με τη δουλειά και την προσφορά του άνοιξε νέους δρόμους και νέους ορίζοντες σε πολύ δύσκολα και απαιτητικά πεδία: στον χώρο των μηχανογραφικών εφαρμογών, ως προγραμματιστής – αναλυτής.
Αποχαιρετούμε έναν άνθρωπο κοινωνικό, καλόγνωμο, καλόκαρδο. Έναν φίλο που ήταν πάντα εκεί όταν τον χρειαζόσουν. Έτοιμος να βοηθήσει, να στηρίξει, να προσφέρει.
Αυτός ήταν ο Αντώνης Δημόπουλος.
Άνθρωπος της προσφοράς, της οικογένειας, της κοινωνικής συμμετοχής, της ευαισθησίας και της ανιδιοτέλειας. Ένας ενεργός και ανήσυχος πολίτης.
Γνωρίσματα και αρετές που χαρακτήριζαν και τον αείμνηστο πατέρα του, τον συμπατριώτη μας Μιχάλη Δημόπουλο, Καθηγητή – Λυκειάρχη σε σχολεία της Πάτρας, με θητεία και σε άλλες περιοχές της χώρας, όπως στην Ξάνθη.
Τρία παιδιά ευτύχησαν να αποκτήσουν ο Μιχάλης Δημόπουλος και η αείμνηστη σύζυγός του Γεωργία Μπαρδούτσου, με καταγωγή από τη Χαλανδρίτσα: τον Κωνσταντίνο, την Αντιόπη και τον Αντώνη.
Ο Αντώνης, από τα νεανικά του χρόνια, έδειξε το δημιουργικό πνεύμα που τον διέκρινε. Ακολούθησε σπουδές Τεχνολογικών Εφαρμογών και ειδικεύθηκε στον τομέα της Μηχανοργάνωσης Επιχειρήσεων, στις αρχές της δεκαετίας του 1970. Σε μια εποχή που έννοιες όπως η μηχανοργάνωση, τα πληροφοριακά συστήματα ή η ειδικότητα του Αναλυτή – Προγραμματιστή ήταν σχεδόν άγνωστες στον τόπο μας.
Εργάστηκε αρχικά στην εταιρεία ΙΝΤΕΡ-ΝΤΑΤΑ και στη συνέχεια στη μεγάλη ναυτιλιακή εταιρεία ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΗΣ ΛΑΪΝΣ. Ειδικεύτηκε στις πληροφοριακές εφαρμογές που αφορούσαν τον ναυτιλιακό κλάδο και τον κλάδο των ασφαλίσεων.
Διακρίθηκε στη δουλειά του και γρήγορα εντάχθηκε στο δυναμικό του Όμιλος Βαρδινογιάννη, ίσως του μεγαλύτερου επιχειρηματικού ομίλου της χώρας, πριν αποφασίσει να ιδρύσει τη δική του εταιρεία, την ΠΡΟΜΙΟΥΜ ΚΟΜΠΙΟΥΤΕΡΣ ΣΕΝΤΕΡ, όπου ανέπτυξε σημαντική εμπορική δραστηριότητα σε πολλές επιχειρήσεις του χώρου.
Φιλομαθής, φιλοπρόοδος, εργατικός και καινοτόμος, ο Αντώνης Δημόπουλος υπήρξε από τους θεμελιωτές της Μηχανοργάνωσης στην Ελλάδα.
Όταν εγκαταστάθηκε μόνιμα στα Καλάβρυτα, πριν από περίπου 16-17 χρόνια, διέθεσε όλες αυτές τις γνώσεις και την εμπειρία του για να βοηθήσει, ως εξωτερικός συνεργάτης, τον Συνεταιρισμό μας στον τομέα των μηχανογραφικών εφαρμογών. Το ίδιο έκανε, εθελοντικά και ανιδιοτελώς, και για την Ιερά Μητρόπολη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, και κυρίως για τα ιδρύματά της.
Λάτρης και μελετητής της Ιστορίας, τη γνώριζε από πρώτο χέρι. Η οικογένεια του πατέρα του είχε τους δικούς της νεκρούς ήρωες στην Εκτέλεση του 1943, στο Λόφος του Καπή: τον αδελφό του πατέρα του, Αντώνη Δημόπουλο, φιλόλογο καθηγητή στο Γυμνάσιο Καλαβρύτων, τον γιο του Κωνσταντίνο, 17 ετών μαθητή στο Γυμνάσιο, και τον γαμπρό του Μιχάλη Σοφιανόπουλο, σύζυγο της αδελφής του Χρυσούλας.
Ο Αντώνης ήταν δραστήριος, εύχαρις, κοινωνικός και περήφανος άνθρωπος. Όμως, περισσότερο περήφανος απ’ όλα ήταν για την οικογένειά του.
Για τη σύζυγό του, Βασιλική Τσώνου, την αγαπημένη του Βασιλική, με καταγωγή από την Αγριλιά Τριφυλίας, και για τις δύο κόρες του, τη Γεωργία και την Ιωάννα.
Πάντα είχε να μας πει ένα καλό νέο για την πρόοδο των παιδιών του. Πάντα είχε κάτι να μας διηγηθεί για τις όμορφες οικογένειες που δημιούργησαν. Και το διηγούνταν με συγκίνηση και χαρά, με εκείνο το ζεστό βλέμμα του πατέρα που καμαρώνει για τα παιδιά του.
Το σπίτι του ήταν πάντα ανοιχτό και φιλόξενο. Όπως ανοιχτή και φιλόξενη ήταν και η καρδιά του.
Αγαπημένε μας συμπατριώτη και φίλε Αντώνη,
Θα μας λείψεις πολύ. Θα μας λείψει το χαμόγελο και η ζεστασιά του χαρακτήρα σου. Θα μας λείψει η καλοσύνη και η μεγαλοψυχία σου, οι συζητήσεις μαζί σου που ήταν πάντα ευχάριστες και ωφέλιμες. Θα μας λείψει η ανοιχτοσύνη της σκέψης και της καρδιάς σου.
Υπήρξες έντιμος, ηθικός, ενάρετος, γεμάτος προσφορά και καλοσύνη. Ένας άνθρωπος που, όταν φεύγει, αφήνει πίσω του ένα ισχυρό αποτύπωμα. Και μας κάνει φτωχότερους. Γιατί μαζί του φεύγει και ένα δικό μας κομμάτι.
Εκ μέρους του Δήμου Καλαβρύτων εκφράζω τα πιο ειλικρινή συλλυπητήρια όλων μας στην οικογένειά σου: στη σύζυγό σου Βασιλική, στις κόρες σου Γεωργία και Ιωάννα, στους γαμπρούς σου Αναστάση και Θανάση, που στάθηκαν δίπλα σου στις δύσκολες στιγμές των τελευταίων ετών, στις αγαπημένες σου εγγονές Σίλια, Βαλέρια και Μελίνα, και στα ανίψια σου Κωνσταντίνο, Παναγιώτα και Αντιόπη.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει.
Αιωνία σου η μνήμη.
Δεν υπάρχουν σχόλια