Απεβίωσε Ο Νικόλαος Χάμψας. (1933 -2026) Οδοντίατρος. Υπήρξε κι αυτός, όπως άλλωστε και εκατοντάδες συμπατριώτες του, θύμα της ναζιστικής θη...
Απεβίωσε Ο Νικόλαος Χάμψας. (1933 -2026) Οδοντίατρος.
Υπήρξε κι αυτός, όπως άλλωστε και εκατοντάδες συμπατριώτες του, θύμα της ναζιστικής θηριωδίας. Γεννήθηκε στα Καλάβρυτα το έτος 1933 από τον Παναγιώτη Χάμψα, ιατρό, από την Γουμένισσα Καλαβρύτων και την Ελένη Αθανασίου, διδασκάλισσα, από την Πάτρα. Είχε άλλα τέσσερα αδέλφια: τον Δημήτρη (Εκτελέσθηκε), τον Αριστόβουλο(Εκτελέσθηκε), τον Γιώργο και την Μαρούλα.
Ο εκλιπών ανήκει στη γενιά των συμπατριωτών μας, που υπήρξαν θύματα της Ναζιστικής Θηριωδίας. Των παιδιών που βιώσαν τα τραγικά γεγονότα της 13ης Δεκεμβρίου 1943, και γνώρισαν τη βία και τον όλεθρο που σημάδεψε ανεπανόρθωτα την παιδική τους ψυχή. Μαζί με τη μάνα του και τα 2 αδέρφια του βρέθηκαν ανάμεσα στα έγκλειστα στο δημοτικό Σχολείο γυναικόπαιδα για αρκετές ώρες στοιβαγμένοι στις τέσσερις μεγάλες αίθουσες και στο γραφείο. Και έζησαν το ψυχικό μαρτύριο και την αγωνία, τον φόβο και τον τρόμο του εγκλεισμού τους και του βίαιου απεγκλωβισμού τους..
Μετά το πέρας των εγκυκλίων σπουδών του στο Γυμνάσιο Καλαβρύτων μετέβη στην Αθήνα, όπου και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στο τμήμα Οδοντιατρικής Μετά την αποφοίτησή του εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις και στη συνέχεια επανήρθε στη γενέτειρά του , όπου και άσκησε το επάγγελμα του Οδοντιάτρου Συνεχώς και για πολλά χρόνια
Ο εκλιπών ανήκει στη γενιά των συμπατριωτών μας, που υπήρξαν θύματα της Ναζιστικής Θηριωδίας. Των παιδιών που βιώσαν τα τραγικά γεγονότα της 13ης Δεκεμβρίου 1943, και γνώρισαν τη βία και τον όλεθρο που σημάδεψε ανεπανόρθωτα την παιδική τους ψυχή. Μαζί με τη μάνα του και τα 2 αδέρφια του βρέθηκαν ανάμεσα στα έγκλειστα στο δημοτικό Σχολείο γυναικόπαιδα για αρκετές ώρες στοιβαγμένοι στις τέσσερις μεγάλες αίθουσες και στο γραφείο. Και έζησαν το ψυχικό μαρτύριο και την αγωνία, τον φόβο και τον τρόμο του εγκλεισμού τους και του βίαιου απεγκλωβισμού τους..
Μετά το πέρας των εγκυκλίων σπουδών του στο Γυμνάσιο Καλαβρύτων μετέβη στην Αθήνα, όπου και φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στο τμήμα Οδοντιατρικής Μετά την αποφοίτησή του εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις και στη συνέχεια επανήρθε στη γενέτειρά του , όπου και άσκησε το επάγγελμα του Οδοντιάτρου Συνεχώς και για πολλά χρόνια
Νυμφεύτηκε την Αθανασία Νικολοπούλου από τα Σουδενά και απέκτησαν 2 γιους τον Αριστόβουλο ιατρό Ακτινολόγο και τον Κωνσταντίνο Οδοντίατρο
Ο εκλιπών υπήρξε άνθρωπος αγαπητός προσηνής και έχαιρε σεβασμού και αναγνώρισης για το ήθος του από την κοινωνία των Καλαβρύτων.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2012 στον προαύλιο χώρο του νεοαναγειρόμενου Δημοτικού Σχολείου, η ελληνική πολιτεία δια του φορέα της τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας Με μια πράξη υψηλού συμβολισμού τίμησε τη μητέρα του εκλιπόντος με την προσθήκη της προσωνυμίας στο 12θέσιο Δημοτικό Σχολείο Καλαβρύτων των ονομάτων της Αγλαΐας Κόντη και της Ελένης Χάμψα, των δύο πρώτων διδασκαλισσών του Δημοτικού Σχολείου Καλαβρύτων μετά το Καλαβρυτινό Ολοκαύτωμα του Δεκέμβρη του 1943. Πράξη ευγνωμοσύνης και ελάχιστης ηθικής αναγνώρισης της προσφοράς τους στην τοπική κοινωνία των Καλαβρύτων, καθώς υπήρξαν παρούσες τόσο στο δράμα των Καλαβρύτων όσο και μετέπειτα ως μαχόμενες εκπαιδευτικοί συμβάλλοντας στην πνευματική ανατροφή των απορφανισμένων Καλαβρυτινόπουλων.
Στις 13-12-1943 ο πατέρας του Παναγιώτης Χάμψας και τα αδέλφια του Δημήτρης Φοιτητής και Αριστόβουλος (Βούλης) ΜαθητήςΧάμψας εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς στη Λάκα του Καπή.
Μαρτυρία του Νικολάου Χάμψα
"Το μοιραίο εκείνο βράδυ ο πατέρας μου γνώριζε από το Διευθυντή των Φυλακών Καγιάφα το μακάβριο πρόγραμμα της επόμενης ημέρας. Του το ‘χε εκμυστηρευτεί ένας Γερμανός στρατιώτης-ίσως σε κάποια κρίση ανθρωπιάς- και ο Καγιάφας, προφασιζόμενος ότι η γυναίκα του ήταν άρρωστη, επισκέφτηκε τον πατέρα μου στο ξενοδοχείο και του μετέφερε αυτή την πληροφορία. Έτσι εξηγείται, γιατί, πριν ακόμα χτυπήσει η καμπάνα, το πρωί της Δευτέρας, ο μακαρίτης ο πατέρας μου ήρθε στο σπίτι, έτσι αλαφιασμένος και έδωσε εντολή στα δυο μου μεγάλα τ’ αδέρφια, το Μίμη και το Βούλη, να φύγουν και να κρυφτούν, μιας και η καταχνιά το πρωί ήταν πυκνή και ήταν εύκολη η διαφυγή. Μάλιστα τους επέδειξε και τον τόπο όπου θα πήγαιναν να κρυφτούν, στη στέρνα δίπλα στο σπίτι μας, στο περιβόλι του Τζόβολου. Τα πράγματα ωστόσο πήραν άλλη τροπή .
Ακολουθώντας τις οδηγίες του πατέρα μου το πρωινό της 13/12/1943 τα παιδιά, τα αδέλφια μου και η παλιοπαρέα τους, ο Χαρίκος ο Κυριακίδης, ο Κώστας Ρήγας και όλοι αυτοί, μαζεύτηκαν στον φούρνο του Λεωνίδα Εκείνη την ώρα περάσανε οι γιατροί, οι Καλοβρεντήδες, Και ρωτάνε το τσούρμο
«Τι κάνετε;»
«Πάμε να κρυφτούμε» και θα πηγαίνανε εκεί μέσα στον θόλο .
«Ελάτε κοντά, οι Γερμανοί δεν θα μας πειράξουν, είναι φίλοι μας ,μόνο θα μας μιλήσουν».
Οι Καλοβρεντήδες είχανε σπουδάσει στην Γερμανία. Και τους ακολούθησαν τα παιδιά ΣΤΟΝ δρόμο προς το Δημοτικό Σχολείο. Και τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Κι έγινε ό,τι έγινε. ."
Πηγή: Δ.Μ.Κ.Ο.
Ο εκλιπών υπήρξε άνθρωπος αγαπητός προσηνής και έχαιρε σεβασμού και αναγνώρισης για το ήθος του από την κοινωνία των Καλαβρύτων.
Στις 12 Δεκεμβρίου 2012 στον προαύλιο χώρο του νεοαναγειρόμενου Δημοτικού Σχολείου, η ελληνική πολιτεία δια του φορέα της τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Αχαΐας Με μια πράξη υψηλού συμβολισμού τίμησε τη μητέρα του εκλιπόντος με την προσθήκη της προσωνυμίας στο 12θέσιο Δημοτικό Σχολείο Καλαβρύτων των ονομάτων της Αγλαΐας Κόντη και της Ελένης Χάμψα, των δύο πρώτων διδασκαλισσών του Δημοτικού Σχολείου Καλαβρύτων μετά το Καλαβρυτινό Ολοκαύτωμα του Δεκέμβρη του 1943. Πράξη ευγνωμοσύνης και ελάχιστης ηθικής αναγνώρισης της προσφοράς τους στην τοπική κοινωνία των Καλαβρύτων, καθώς υπήρξαν παρούσες τόσο στο δράμα των Καλαβρύτων όσο και μετέπειτα ως μαχόμενες εκπαιδευτικοί συμβάλλοντας στην πνευματική ανατροφή των απορφανισμένων Καλαβρυτινόπουλων.
Στις 13-12-1943 ο πατέρας του Παναγιώτης Χάμψας και τα αδέλφια του Δημήτρης Φοιτητής και Αριστόβουλος (Βούλης) ΜαθητήςΧάμψας εκτελέστηκαν από τους Γερμανούς στη Λάκα του Καπή.
Μαρτυρία του Νικολάου Χάμψα
"Το μοιραίο εκείνο βράδυ ο πατέρας μου γνώριζε από το Διευθυντή των Φυλακών Καγιάφα το μακάβριο πρόγραμμα της επόμενης ημέρας. Του το ‘χε εκμυστηρευτεί ένας Γερμανός στρατιώτης-ίσως σε κάποια κρίση ανθρωπιάς- και ο Καγιάφας, προφασιζόμενος ότι η γυναίκα του ήταν άρρωστη, επισκέφτηκε τον πατέρα μου στο ξενοδοχείο και του μετέφερε αυτή την πληροφορία. Έτσι εξηγείται, γιατί, πριν ακόμα χτυπήσει η καμπάνα, το πρωί της Δευτέρας, ο μακαρίτης ο πατέρας μου ήρθε στο σπίτι, έτσι αλαφιασμένος και έδωσε εντολή στα δυο μου μεγάλα τ’ αδέρφια, το Μίμη και το Βούλη, να φύγουν και να κρυφτούν, μιας και η καταχνιά το πρωί ήταν πυκνή και ήταν εύκολη η διαφυγή. Μάλιστα τους επέδειξε και τον τόπο όπου θα πήγαιναν να κρυφτούν, στη στέρνα δίπλα στο σπίτι μας, στο περιβόλι του Τζόβολου. Τα πράγματα ωστόσο πήραν άλλη τροπή .
Ακολουθώντας τις οδηγίες του πατέρα μου το πρωινό της 13/12/1943 τα παιδιά, τα αδέλφια μου και η παλιοπαρέα τους, ο Χαρίκος ο Κυριακίδης, ο Κώστας Ρήγας και όλοι αυτοί, μαζεύτηκαν στον φούρνο του Λεωνίδα Εκείνη την ώρα περάσανε οι γιατροί, οι Καλοβρεντήδες, Και ρωτάνε το τσούρμο
«Τι κάνετε;»
«Πάμε να κρυφτούμε» και θα πηγαίνανε εκεί μέσα στον θόλο .
«Ελάτε κοντά, οι Γερμανοί δεν θα μας πειράξουν, είναι φίλοι μας ,μόνο θα μας μιλήσουν».
Οι Καλοβρεντήδες είχανε σπουδάσει στην Γερμανία. Και τους ακολούθησαν τα παιδιά ΣΤΟΝ δρόμο προς το Δημοτικό Σχολείο. Και τα υπόλοιπα είναι γνωστά. Κι έγινε ό,τι έγινε. ."
Πηγή: Δ.Μ.Κ.Ο.
Δεν υπάρχουν σχόλια