BREAKING NEWS
latest

Δευτέρα, 4 Ιουνίου 2018

Εύελπις Κωστόπουλος Ν. Πέτρος Ηρωικώς αγωνισθείς και ενδόξως τελειωθείς υπέρ Πατρίδος την 15-5-1942

Εύελπις Κωστόπουλος Ν. Πέτρος Ηρωικώς αγωνισθείς και ενδόξως τελειωθείς υπέρ Πατρίδος την 15-5-1942
Επιμέλεια Παναγιώτη Θ. Κωστόπουλου
Δασκάλου
Μάιος 2018
«Εἷς οἰωνὸς ἄριστος,
ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης»
(Ομηρ.Ιλιάδα Μ 243)


ΠΡΟΛΟΓΟΣ
Διάφορα γεγονότα και συγκυρίες στην πορεία κάθε ανθρώπου, επιδρούν θετικά ή αρνητικά στη ζωή του και τον σημαδεύουν.
Λόγοι προσωπικά συναισθηματικοί, εθνικοί και ιστορικοί με έκαμαν να γράψω λίγα λόγια για τον πρώτο εξάδελφο της μάνας μου Κωστοπούλου Θεοφάνης το γένος Θεοδώρου Κοντογιώργη και δεύτερο εξάδελφο του πατέρα μου Κωστόπουλου Θεοδώρου, Εύελπι Πέτρο Κωστόπουλο.
Ο Εύελπις Πέτρος Κωστόπουλος ανεδείχθη ήρωας στην περίοδο της εθνικής αντίστασης (1941-1944) και για την εθνική του δράση, συνελήφθη και εξετελέσθη από του γερμανούς κατακτητές.
Τα στοιχεία συγκεντρώθηκαν από επίσημες πηγές και μαρτυρίες επιζώντων και σκιαγραφούν την προσωπικότητα και τον ηρωισμό του παλικαριού αυτού που έπεσε για την πατρίδα στο άνθος της ηλικίας του.
Σκοπός των σημειώσεων αυτών είναι να ενθυμούνται οι παλιότεροι, να γνωρίζουν οι νεότεροι και να πληροφορούνται οι επερχόμενοι.
Στο τέλος του φυλλαδίου αναφέρονται οι πηγές των πληροφοριών, στις οποίες μπορεί να ανατρέξει καθένας και να πληροφορηθεί λεπτομερώς για τη δράση του νέου αυτού παλικαριού.
Νομίζω ότι οι σημειώσεις αυτές είναι ο ελάχιστος φόρος τιμής και σεμνό μνημόσυνο για τον ηρωικό Εύελπι Πέτρο.
Παναγιώτης Θ. Κωστόπουλος
Δάσκαλος από Πριόλιθο Καλαβρύτων
Μάιος 2018
Μνημείο Πεσόντων στο χωριό Πριόλιθος

Ο Εύελπις Κωστόπουλος Πέτρος
Ο Πέτρος Κωστόπουλος, γεννήθηκε το 1915 στο χω-ριό Συρμπάνι (Πριόλιθος σήμερα) του Δήμου Καλαβρύτων και ήταν γιός του Νικολάου Κωστόπουλου και της Βασιλικής το γένος Σωτηρίου Κοντογιώργη. 
Είχε δύο αδελφές:
1. Τη Γιωργούλα που παντρεύτηκε στο συνοικισμό Κουμουθρέικα Ηλείας και 
2. την Ελένη που παντρεύτηκε στις Ξενιές Ηλείας τον Πατσιούρα Βασίλειο. 
Ο πατέρας του Νικόλαος, μετά το θάνατο της πρώτης συζύγου του, ήρθε σε δεύτερο γάμο και απέκτησε τέσσερα α-κόμη παιδιά: 
1. Το Δήμο (πέθανε νέος)
2. τη Βασιλική (πέθανε και αυτή νέα από ατύχημα),
3. τη Θεοδώρα που παντρεύτηκε τον Χαράλαμπο Καλα-τζή από την Ανάσταση (Αναστάσοβα) και έμειναν στο χωριό (Πριόλιθο), και 
4. την Κωνσταντίνα που παντρεύτηκε στις Ξενιές Ηλείας τον Νικόλαο Καρνάτσο και διαμένει στη Βάρδα (Ηλεί-ας). 

Ο Πέτρος, μέσα από αντίξοες για την εποχή συνθήκες, τε-λείωσε το Δημοτικό Πριολίθου και το Γυμνάσιο Καλαβρύτων. Κατά μαρτυρία συνομηλίκου του, στο Γυμνάσιο ήταν αριστού-χος μαθητής και είχε οριστεί σημαιοφόρος. Νέος ευσταλής, από τη φύση του ανήσυχος, δραστήριος, έξυπνος, θερμός πατριώ-της, ιδεολόγος και οραματιστής, θέλησε να ανοίξει τα φτερά του και να ρουφήξει από τη ζωή ό,τι μικρός στερήθηκε και θα μπορούσε να αποκτήσει.
Έδωσε εξετάσεις στη Σχολή Ευελπίδων και εισήχθη, εκ-πληρώνοντας το πρώτο του όνειρο, με απώτερο σκοπό να αγωνιστεί και να ανέβει στην κορυφή της στρατιωτικής ιεραρχί-ας. Αλλά «άλλαι αι βουλαί των ανθρώπων, άλλα ο Θεός κελεύ-ει».
Όταν ήταν πρωτοετής Εύελπις, ξέσπασε ο δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και η Ελλάδα δέχτηκε επιθέσεις από ιταλούς και εν συνεχεία από γερμανούς. Η Σχολή Ευελπίδων έπαψε να λειτουργεί και οι Ευέλπιδες μη θέλοντας να υποταχθούν, ακολού-θησαν το δρόμο της Εθνικής αντίστασης. Έχοντας γενναίο πα-τριωτικό φρόνημα και μη μπορώντας να ανεχθούν την αδικία προς τη χώρα μας, υπερασπίστηκαν την πατρίδα μας προξενώ-ντας μεγάλες ανθρώπινες απώλειες και τεράστιες υλικές ζημιές στα γερμανικά στρατεύματα.

Όπως και οι άλλοι Ευέλπιδες ήταν ανυπότακτος, επαναστά-της, αγέρωχος και ριψοκίνδυνος. Τον Απρίλιο 1941 ξεκίνησαν από την Αθήνα και αφού επιβιβάστηκαν σε «σαπιοκάραβο», με χίλιες δυσκολίες και κινδύνους, μέσω Γυθείου, έφτασαν στην Κρήτη, προκειμένου να λάβουν μέρος στη «ΜΕΓΑΛΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ».
Καθολικός ο ξεσηκωμός του λαού της λεβεντογέννας Κρήτης και ηρωικές οι πράξεις των αντιστασιαστών Κρητών και Ευέλπιδων. Εγκώμια και διθύραμβοι από μεγάλους ηγέτες για την ηρωική αντίσταση των Ελλήνων. Λιοντάρια ανήμερα και οι Ευέλπιδες. Ανάμεσά τους όμως ξεχώρισε ο Εύελπις Κωστόπουλος Πέτρος που σε μια στιγμή ευφορίας και πατριωτισμού, αψηφώντας τον μεγάλο κίνδυνο για τη ζωή του, υπέστειλε από οχυρό γερμανική σημαία και σκότωσε τέσσερις γερμανούς που προσπάθησαν να την αναρτήσουν εκ νέου.

Όταν το νησί κατακτήθηκε από τους γερμανούς, οι Ευέλπι-δες διασκορπίστηκαν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας για να συ-νεχίσουν από εκεί τον αντιστασιακό αγώνα. Καταρτίζουν σχέ-δια για τον τρόπο που θα προξενήσουν μεγαλύτερες απώλειες στους κατακτητές.

Το καλοκαίρι του 1941 ο Πέτρος βρέθηκε στο χωριό του (Πριόλιθος) και είχε μυστική συνάντηση με όσους στρατιωτικούς και πολιτικούς συνδέσμους βρίσκονταν τότε στο χωριό. Τη επόμενη της συνάντησης αυτής, κατά μαρτυρία του εν ζωή σήμερα πρώτου του εξαδέλφου (εκ μητρός) Κοντογιώργη Κωνσταντίνου (ίδε στο τέλος), μετέβησαν στο γειτονικό χωριό Κάνδαλος όπου ο Πέτρος είχε πολύωρη μυστική συζήτηση με τον αξιωματικό του Στρατού Γκολφινόπουλο Περικλή. Κατά την επιστροφή τους προς τον Πριόλιθο, μεταξύ των άλλων είπε με απόλυτη εχεμύθεια στον εξάδελφό του Κωνσταντίνο «Ξάδελφε, είσαι ο μοναδικός συγγενής που σου εκμυστηρεύομαι ότι εγώ θα φύγω για τη Μέση Ανατολή και ίσως είναι η τελευ-ταία φορά που βλεπόμαστε».

Από εκεί αναχώρησε προς άγνωστη κατεύθυνση, σκεπτόμενος πως θα εξεύρει τον κατάλληλο τόπο και τρόπο διαφυγής του. Συνεννοούμενος και με μερικούς άλλους εθελοντές, α-ποφάσισαν να μεταβούν στη Μέση Ανατολή προκειμένου να καταταχθούν στον εκεί «Ιερό Λόχο». Επέλεξε με δική του πρωτοβουλία να πραγματοποιήσει το δύσκολο και επικίνδυνο αυτό ταξίδι μέσω Μυτιλήνης της Λέσβου. Το υψηλό του φρό-νημα και τα ψυχικά του χαρίσματα τον οδηγούν προς τα εκεί. Σ’ αυτό τον βοήθησε ο φίλος και συμμαθητής του (Εύελπις) Τσαμουράς Κωνσταντίνος που τον έστειλε στη Μυτιλήνη στον πατέρα του Τσαμουρά Ευστράτιο.

Μετά από συζητήσεις και σχεδιασμούς, επιβιβάστηκαν κά-ποια νύχτα σε μια βάρκα οι: Κωστόπουλος Πέτρος Εύελπις, Διγαλάκης Νικόλαος Χωροφύλακας και Κινούσης Χρήστος- Σιώρης Κωνσταντίνος- Πατέρας Νικηφόρος Υπαξιωματικοί της Αεροπορίας, με σκοπό να περάσουν στα τουρκικά παράλια. Δυστυχώς το ταξίδι αυτό προς τη Μέση Ανατολή δεν είχε αίσιο τέλος. Οι τούρκοι όχι μόνο τους εμπόδισαν να αποβιβαστούν στα παράλιά τους, αλλά και τους γύρισαν πίσω στη Λέσβο, πα-ραδίδοντάς τους στους γερμανούς.

Στις 13 Μαΐου 1942 οδηγήθηκαν στο γερμανικό στρατοδικείο Μυτιλήνης και καταδικάστηκαν εις θάνατον. Δύο ημέρες αργότερα, στις 15 Μαΐου 1942, εκτελέστηκαν στο χωριό Τσαμάκια, μαζί και με τους Γεραλή Αντώνιο και Πρωτόγυρο Ματ-θαίο από το Πλωμάρι της Λέσβου. Η απόφαση του Στρατοδι-κείου ανέφερε ότι «εγκατέλειψαν την νήσον Λέσβον δια να προξενήσουν πολεμικάς πράξεις εναντίον των γερμανικών στρατευμάτων».

Από τις φυλακές μέχρι τον τόπο εκτελέσεώς τους, οι μελ-λοθάνατοι πιασμένοι από τα χέρια τραγουδούσαν πατριωτικά άσματα έχοντας το μέτωπο ψηλά. Την πληροφορία αυτή την έδωσαν κάτοικοι από το χωριό Τσαμάκια που τους είχαν αγγα-ρέψει οι γερμανοί, μετά την εκτέλεση, να τους μεταφέρουν, τοποθετημένους μέσα σε σακιά με πέτρες και να τους ρίξουν βαθιά στη θάλασσα.

Αυτό ήταν το τέλος του αείμνηστου Πέτρου Κωστόπουλου που ένδοξα, περήφανα και ηρωικά αγωνίστηκε και πορεύτηκε προς το θάνατο. Ιδιαίτερο και ξεχωριστό γεγονός. 

Είναι πολύ συγκινητικό που και σήμερα Στρατηγοί ε.α., α-ναφερόμενοι στην ιστορική μάχη της Κρήτης, σημειώνουν με έμφαση τον πρωταγωνιστικό ρόλο του ηρωικού Εύελπι, που χωρίς να υπολογίσει τη ζωή του, την προσέφερε στο βωμό της Πατρίδας και της Ελευθερίας. Ας είναι αιωνία η μνήμη του.
Θα ήταν όμως αδικαιολόγητη παράλειψή μου αν δεν ανέ-φερα ότι και πολλά άλλα παλικάρια και γενναίοι συμπατριώτες έχασαν τη ζωή τους στην Εθνική Αντίσταση. Σε όλους αποτίω φόρο τιμής και ευγνωμοσύνης και ας είναι ανάλαφρο το ελληνικό χώμα σε οποιοδήποτε μέρος της Ελλάδας τους σκεπάζει.
Θεωρώ τον εαυτό μου ευτυχή που το 2013 βρέθηκα στη Λέσβο και έριξα δύο αγριολούλουδα στον αφρό της βαθυγάλανης θάλασσας στη μνήμη του Πέτρου για να νιώσει ανακούφιση ότι ποτέ δεν τον ξεχάσαμε.
Αυτό είναι το βαλιτσάκι με τα προσωπικά είδη του Ευέλπιδος Πέτρου Κωστόπουλου που το είχε παραδώσει στη Μυτιλήνη στον Τσαμουρά Ευστράτιο, πατέρα του φίλου και συμμαθητή του Εύελπι Τσαμουρά Κωνσταντίνου.
Το βαλιτσάκι αυτό μετά από 70 χρόνια παραδόθηκε από τον Τσαμουρά Κωνσταντίνο του Γεωργίου, ανεψιό του Εύελπιδος Τσαμουρά Κωνσταντίνου, στην ετεροθαλή αδελφή του Πέτρου, Κωνσταντίνα.


Αυτή είναι η ληξιαρχική πράξη θανάτου του Πέτρου, που αναφέρει ότι «ετυφεκίσθη την 15-5-1942 παρά των Γερμανικών Αρχών, διότι εγκατέλειψε την νήσον Λέσβον δια να προ-ξενήσει πολεμικάς πράξεις εναντίον των γερμανικών στρατευμάτων».

ΠΗΓΕΣ-ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
1. Νίκος Διαμαντάκος 
Απόστρατος Αξιωματικός Πεζικού
«Αιώνια Ντροπή 1941-1944» 
Βιβλίο 328 σελίδων, Αθήνα 2012
Στις σελίδες 44-48 αναφέρεται εκτενώς στον Εύελπι Πέτρο Κωστόπουλο
2. Παναγιωτόπουλος Νικόλαος
Υποστράτηγος έ.α.
Εκτενές άρθρο για τον Πέτρο Κωστόπουλο στην ηλεκτρονική εφημερίδα KALABRYTA NEWS
3. Φωτιάδης Νικόλαος
Αντιστράτηγος ε.α., Επίτιμος Υ/δκτής Δ΄Σ.Σ.
Εκτενές άρθρο για τον Πέτρο Κωστόπουλο στην ηλεκτρονική εφημερίδα FONITISXANTHIS.GR
4. Εφημερίδα ΠΡΩΤΗ Πύργου Ηλείας
Στο Φύλλο της 13ης Μαρτίου 2012 (Τρίτη)
Αναφέρεται εκτενώς στον Πέτρο Κωστόπουλο και στο πώς παραδόθηκε το Βαλιτσάκι με τα προσωπικά του είδη στην αδελφή του.
5. Πριόλιθος - Δήμος Καλαβρύτων 
(Ιστοσελίδα). Επιλέγοντας τη λέξη Ιστορία υπάρχει αναφορά για την εκτέλεση του Πέτρου Κωστόπουλου από τους Γερμανούς. 
6. Κωνσταντίνος Κοντογιώργης
Συνταξιούχος δάσκαλος, ετών 94, Πάτρα πρώτος εξάδελφος του Πέτρου Κωστόπουλου. 
Έδωσε σημαντικές πληροφορίες για τις μυστικές επαφές του Πέτρου με αξιωματικούς-συνδέσμους (σε Πριόλιθο και Κάνδαλο)
« PREV
NEXT »