• Ο Γεώργιος Γκλαβάς γράφει για τα «Τα Καλαβρυτινά… με το νερό τ’ αθάνατο…»

    Reporter: ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ NEWS
    Published: Παρασκευή, 13 Οκτωβρίου 2017
    A- A+
    Ο εξαίρετος Καλαβρυτινός συμπατριώτης και εκλεκτός μου φίλος  ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΤΑΘΑΚΟΠΟΥΛΟΣ Δικηγόρος – μουσικολόγος και ιστορικός,  μου έκανε τη μεγάλη τιμή,  να μου προσφέρει, ένα σημαντικό  δώρο, που όταν άνοιξα την επιμελημένη  συσκευασία  του, διαπίστωσα ότι, επρόκειτο για ένα μοναδικό πνευματικό, καλλιτεχνικό και πολιτισμικό δημιούργημα, που φέρει τη σφραγίδα της «ΠΑΓΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΗΣ ΕΝΩΣΗΣ».  Αναφέρομαι στην  πρόσφατη,  εξαιρετική  Βιβλιογραφική και Μουσική συλλογή  της Παγκαλαβρυτινής  Ένωσης, με τίτλο «Τα Καλαβρυτινά… με το νερό τ’ αθάνατο…», που κυκλοφόρησε  στο πλαίσιο  συμπλήρωσης  120 χρόνων από την ίδρυσή της  και είναι αφιερωμένη «στους Καλαβρυτινούς όπου γης, αλλά  και σε όσους αγαπούν τα Καλάβρυτα με τα χωριά τους, σαν δικό τους τόπο»! 
    Στη μοναδική αυτή έκδοση  περιέχονται: 
    Α’. Ένα καταπληκτικό βιβλίο με 240 σελίδες, όπου  φιλοξενούνται  περισσότερες από 120 ιστορικές  φωτογραφίες στις οποίες  απεικονίζονται,  πολύ  όμορφες στιγμές,  από την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά της ευρύτερης περιοχής των Καλαβρύτων (πανηγύρια, γιορτές ,γάμοι και άλλες όμορφες  εκδηλώσεις)  - τα  παλαιότερα παραδοσιακά όργανα όπως , ( φλογέρα, πίπιζες,  ταβούλι, βιολί κ.ά.) -  οι βασικότεροι  εκφραστές τους,   ονόματα των οποίων  αναφέρονται στο αξιόλογο αυτό πόνημα «εις μνημόσυνον αιώνιον…»! - Επίσης είναι καταχωρημένα, σε τέσσερες  ενότητες ,τα  ωραιότερα παραδοσιακά τραγούδια που χιλιοτραγουδήθηκαν   στα Καλαβρυτοχώρια και όχι μόνο !! 
    Β’. Τέσσερα μουσικά  CD, με 52 συνολικά  από  τα γνησιότερα παραδοσιακά τραγούδια της υπαίθρου, που είναι δημιούργημα του ίδιου του λαού μας και προικισμένων επώνυμων και ανώνυμων  δημιουργών και που  εκφράζουν ανθρώπινες  καταστάσεις, γεγονότα και συναισθήματα , από όλες τις πτυχές της ζωής. Τα τραγούδια αυτά αποτελούν  το καταστάλαγμα της  ψυχής των ανθρώπων του μόχθου,  γιατί εκφράζουν με ποιητικά  λόγια,  τους καημούς και τους πόθους, τις χαρές, τις λύπες και τα όνειρα της ζωής, ύμνους στη φύση και αφιερώματα στους διακεκριμένους Καλαβρυτινούς  παραδοσιακούς καλλιτέχνες, όλων των εποχών!  
    Στην «ΠΑΓΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΗ ΕΝΩΣΗ», για  τη δημιουργία και προσφορά  στον τόπο  μας, του  σπουδαίου αυτού  έργου,  που αποπνέει «οσμήν ευωδίας πνευματικής»,  άρωμα Χελμού και Πακαλαβρυτινή γοητεία, αφού  ταυτίζεται με την ίδια την πολιτιστική ιστορία του δοξασμένου τόπου μας, αξίζει ένα ΜΕΓΑΛΟ «ΕΥΓΕ»!! Φόρος τιμής οφείλεται, επίσης,  σε όλους τους άξιους συντελεστές , που συνέβαλαν στην  πραγμάτωση του αξιοθαύμαστου αυτού  έργου, ιδιαίτερα όμως στα μέλη της συντακτικής ομάδας,  Δημήτρη Βαρβιτσιώτη, πρόεδρο της  «ΠΑΓΚΑΛΑΒΡΥΤΙΝΗΣ ΕΝΩΣΗΣ» -Γιώργο Δαλιάνη, μύστη και λάτρη της μουσικής παράδοσης - Νίκο Παπακωνσταντόπουλο,  λογοτέχνη, ποιητή και συγγραφέα και  Δημήτρη Σταθακόπουλο,  Δικηγόρο – μουσικολόγο και ιστορικό ερευνητή, καθώς και στην ομάδα του παραδοσιακού τραγουδιού  «Η Ρωμιοσύνη»,  που μας παρουσίασαν λεβέντικη την Καλαβρυτινή πολιτιστική κληρονομιά. Του τόπου των μύθων, των θρύλων και των εθνικών επαναστατικών αγώνων!!  
    Θα ήταν μεγάλη παράλειψή μου, να μην εκφράσω  εδώ και τις θερμότατες  ευχαριστίες μου, στους δημιουργούς του έργου, για την έκπληξη, τη χαρά και τη συγκίνηση που μου χάρισαν, με τη φιλοξενία στις σελίδες 45,58,61 και 122, φωτογραφιών  του αρχείου μου, με τον θρυλικό ταβουλιάρη Θ. Μπακόπουλο και τους καραμουζοπαίχτες  συνεργάτες του,  σε γάμο στα Καστριά το 1955, καθώς και δυο προσωπικών μου φωτογραφιών –μνημείων μνήμης  και ιστορικό κειμήλιο - όπου εικονίζομαι  στη μία,  σε ηλικία 9 ετών  (1957),  να κρατώ  το δίσκο με τα στέφανα της νύφης Μαρίας Τεμπέλη, που συνοδευόταν στη εκκλησία του χωριού μας, όπου την περίμενε  ο γαμπρός Νίκος Κυριακόπουλος!  
    Και στην άλλη, σε ηλικία 16 ετών (1963), μαθητής Γυμνασίου με πηλίκιο, να είμαι  καβάλα στο μουλάρι, κρατώντας  τη «μαξιλάρα»,  και μεταφέροντας  τα «προικιά» της νύφης Αικατερίνης Χαραλαμποπούλου, την ημέρα του γάμου της,  με τον αείμνηστο Καστριώτη Νίκο Τεμπέλη! Η μεγίστης αξίας  Βιβλιογραφική και Μουσική αυτή συλλογή, αξίζει να γίνει κτήμα όλων των όπου γης Καλαβρυτινών, για να βιώσουν  τα  ωραία έθιμα και τις παραδόσεις του ευλογημένου τόπου μας , να απολαύσουν τα  γνησιότερα  παραδοσιακά τραγούδια, τα επαναστατικά, του πανηγυριού, της χαράς και  της αγάπης και να νιώσουν την αισιοδοξία, την  περηφάνια και την Καλαβρυτινή αρχοντιά και λεβεντιά! 
    ΓΕΩΡΓΙΟΣ Β. ΓΚΛΑΒΑΣ
    O Γεώργιος Β. Γκλαβάς γεννήθηκε το 1947 στα Καστριά Καλαβρύτων. Εργάστηκε ως διοικητικό στέλεχος σε γνωστές ασφαλιστικές εταιρείες και σήμερα είναι συνταξιούχος της Εθνικής Ασφαλιστικής. Παράλληλα με την επαγγελματική του δραστηριότητα, από το 1974 και από την Πάτρα όπου εγκαταστάθηκε, έθεσε ως στόχο του την αξιοποίηση του θαυμαστού Σπηλαίου ″Των Λιμνών″ που βρίσκεται στο χωριό του. Για το σκοπό αυτό δραστηριοποιήθηκε και συνεργάστηκε με αρκετούς φορείς όπως, τον ″Παγκαλαβρυτινό Σύλλογο Πάτρας″ , τον Φυσιολατρικό Σύνδεσμο Πατρών, την Ελληνική Σπηλαιολογική Εταιρεία κ. ά., ενώ πρωτοστάτησε και στη δημιουργία Συλλόγου των Απανταχού Καστριωτών ″Σπήλαιο των Λιμνών″. Ως συντονιστής ειδικής Νομαρχιακής ″Επιτροπής Αξιοποίησης Σπηλαίου Καστριών″ , εργάστηκε ακατάπαυστα, επί αρκετά χρόνια, για την αξιοποίηση και λειτουργία του ιδιόρρυθμου Σπηλαίου. Σε συνεργασία με τον ΕΟΤ, την πρώην Νομαρχία Αχαΐας και κοινότητα Καστριών κατόρθωσε, ξεπερνώντας αφάνταστες δυσκολίες και εμπόδια , να δημιουργήσει μια πρότυπη και βιώσιμη επιχείρηση, την πρώην Κοινοτική Επιχείρηση ″ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΩΝ ΛΙΜΝΩΝ’’ Καστριών, στην οποία διετέλεσε πρόεδρος του πρώτου Δ. Σ. Με πληθώρα δημοσιευμάτων και συνεντεύξεών του στα ΜΜΕ συνέβαλε στην προβολή και ανάδειξη του μυθικού Σπηλαίου. Επιστέγασμα του δύσκολου αυτού έργου αποτελεί το εικονογραφημένο βιβλίο του ″ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΩΝ ΛΙΜΝΩΝ’’, μεταφρασμένο στην Αγγλική και Γερμανική γλώσσα. Στην περίοδο 2002 - 06 εκλέχτηκε Δημοτικός Σύμβουλος Κλειτορίας και διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Δ. Σ. και Αντιδήμαρχος Πολιτισμού.

  • No Comment to " Ο Γεώργιος Γκλαβάς γράφει για τα «Τα Καλαβρυτινά… με το νερό τ’ αθάνατο…» "