Navigation

Σήμερα 26 Δεκεμβρίου γιορτάζουν...

Σήμερα 26 Δεκεμβρίου γιορτάζουν...
Η Σύναξις της υπεραγίας Θεοτόκου και η εις Αίγυπτον φυγή αυτής. Ιερομαρτύρων Ευθυμίου επισκόπου Σάρδεων του ομολογητού (†840) και Κωνσταντίου του Ρώσου, του εν Κωνσταντινούπολη (†1743). Οσίων Ευαρέστου, του εν τη μονή Στουδίου και Κωνσταντίνου πρεσβυτέρου, του εξ Ιουδαίων. — Κυριακή μετά την Χρίστου Γέννησιν. Μνήμη των αγίων και δικαίων Ιωσήφ του μνήστορος, Δαβίδ του προφητάνακτος και Ιακώβου του Αδελφοθέου. 
  • Μετά την Χριστού Γέννησιν
  • Σύναξη της Υπεραγίας Θεοτόκου
  • Φυγή Ιησού Χριστού στην Αίγυπτο
  • Άγιος Ευθύμιος ο Ομολογητής, επίσκοπος Σάρδεων
  • Όσιος Κωνσταντίνος «ὁ ἐξ Ἰουδαίων»
  • Όσιος Ευάρεστος
  • Άγιος Κωνστάντιος ο Ρώσος, ο Νέος Ιερομάρτυρας
  • Όσιος Νικόδημος της Τισμάνα
  • Σύναξη της Παναγίας της Θεοσκέπαστης στο Ημεροβίγλι Σαντορίνης
  • Σύναξη της Παναγίας της Βηθλεεμίτισσας
  • Σύναξη της Παναγίας της Αλεξιώτισσας στην Πάτρα
  • Σύναξη της Παναγίας Λατομίτισσας στη Χίο
  • Σύναξη της Παναγίας της Αντιβουνιώτισσας στην Κέρκυρα


Γιορτάζουν:
ΕΥΘΥΜΙΟΣ (Ευθύμιος, Ευθυμία)
ΙΩΣΗΦ  (Ιωσήφ, Σήφης, Ιωσηφίνα, Ζοζεφίνα, Ιωσηφ, Σηφης, Ιωσηφινα, Ζοζεφινα)
ΕΜΜΑΝΟΥΕΛΑ  (Εμμανουέλλα, Εμμανουέλα, Μανουέλα, Μανωλία, Μανώλια, Μανώλα, Εμμανουηλία, Εμμα, Εμμανουελλα, Εμμανουελα, Μανουελα, Μανωλια, Μανωλα, Εμμανουηλια)
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ (Εμμανουήλ, Μανώλης, Μανωλιός, Μανώλας, Μανόλης, Μανουήλ, Μάνος, Μανούσος, Μανουσάκης, Μανουσάκι, Εμμανουηλ, Μανωλης, Μανωλιος, Μανωλας, Μανολης, Μανουηλ, Μανος, Μανουσος, Μανουσακης, Μανουσακι)    
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ (Παναγιώτης, Πάνος, Πανούσος, Παναγής, Πανάγος, Γιώτης, Πανίκος, Τάκης, Παναγιώτα, Γιώτα, Παναγιούλα, Παναγούλα, Πάνη, Τότα, Τούλα, Πέγκυ, Παναγιωτης, Πανος, Πανουσος, Παναγης, Παναγος, Γιωτης, Πανικος, Τακης, Παναγιωτα, Γιωτα, Παναγιουλα, Παναγουλα, Πανη, Τοτα, Τουλα, Πεγκυ)
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΟΣ (Κωνστάντιος, Κωστάντιος, Κωνσταντία, Κωσταντία, Ντία, Κωνσταντιος, Κωσταντιος, Κωνσταντια, Κωσταντια, Ντια)

ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ:
Άγιος Ευθύμιος ο Ομολογητής, επίσκοπος Σάρδεων
Ο Σ. Ευστρατιάδης, στο Αγιολόγιό του, αναφέρει για τον Άγιο αυτόν τα εξής: «Ἤκμασεν ἐπὶ τῆς βασιλείας Κωνσταντίνου καὶ Εἰρήνης (780 - 797 μ.Χ.), γεννηθεὶς ἐν Λυκαονίᾳ καὶ σπουδάσας ἐν Ἀλεξάνδρειᾳ. Μετὰ τὴν ἀποπεράτωσιν τῶν σπουδῶν αὐτοῦ κατέφυγεν εἰς μονήν τινα ἀποκαρεῖς μοναχὸς καὶ διαπρέψας ἐν τῇ μοναχικῇ πολιτείᾳ· διὰ δὲ τὴν ἀρετὴν καὶ τὴν παιδείαν αὐτοῦ προεβιβάσθη εἰς τὸν μητροπολιτικὸν θρόνον τῶν Σάρδεων, λαβὼν μέρος ἐν τῇ κατὰ τῶν εἰκονομάχων ἀθροισθείσῃ ἐν Νίκαιᾳ τὸ δεύτερον Ἑβδόμῃ οἰκουμενικῇ συνόδῳ (787 μ.Χ.), ἐν ᾗ τὴν ὀρθὴν τῆς ἐκκλησίας δόξαν μετὰ παῤῥησίας καὶ θάῤῥους καθωμολόγησε καὶ ὑπέγραψε (ἴδε Mansi, τ. XII, σ. 1087-1088). Τὰ ἐξαιρετικὰ αὐτοῦ προσόντα ἐκτιμῶντες οἱ βασιλεῖς ἐνεπιστεύθησαν αὐτῷ διαφόρους δημοσίας ἀποστολάς, ἀλλ᾿ ἐπὶ τῆς βασιλείας Νικηφόρου Α´ (802 - 811 μ.Χ.), ἐπὶ καταγγελίᾳ γενομένη παρὰ ἀνωτέρου ὑπαλλήλου ἐν Σάρδεσι ὅτι ἔκειρε μοναχὴν κόρην, ἣν ἐζήτει οὗτος εἰς γάμον, ὁ Εὐθύμιος ἐξωρίσθη εἰς τὴν νῆσον Παττάλαραν λίαν ταλαιπωρηθεῖς. Ἐκ τῆς ἐξορίας ἐπανῆλθεν εἰς Κωνσταντινούπολη (814 μ.Χ.), ἀλλὰ καὶ πάλιν μετὰ τὴν ἔκρηξιν τῆς εἰκονομαχίας ἐπὶ Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου (813 - 820 μ.Χ.), ὀπαδὸς τῆς ἐναντίας ταχθεῖς μερίδος, ἐξωρίσθη εἰς Ἀσσὸν (παρὰ τὸ Ἀδραμύτιον), ἔνθα παρέμεινε μέχρι τοῦ θανάτου τοῦ Λέοντος ἀνακληθεῖς ὑπὸ Μιχαὴλ τοῦ Τραυλοῦ (820 - 829 μ.Χ.)· ἀλλὰ καὶ τοῦτον καταβροντήσας δι᾿ ὧν κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ εἶπεν, «εἰ τὶς οὐ προσκυνεῖ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν εἰκόνι περιγραπτὸν ἤτω ἀνάθεμα», ἐξώργισε καὶ ἠνάγκασε νὰ ἐξορίσει αὐτὸν εἰς τὸν Ἀκρίταν, ἔνθα ἐνέκλεισεν αὐτὸν εἰς ζοφερωτάτην φυλακὴν ἐκεῖ διὰ βουνεύρων τυπτόμενος καὶ ἐκ τῶν πληγῶν ἐξογκωθεῖς ὡς ἀσκὸς ὀκτὼ ἡμέρας μετὰ τὴν ἄθλησιν, πρὸς Κύριον ἐξεδήμησε».

Ο όσιος Κωνσταντίνος
Ο όσιος Κωνσταντίνος ήταν από τα Σύναδα της Φρυγίας. Σε νεαρή ηλικία προσπάθησε να ακολουθήσει τη ζωή των ενάρετων χριστιανών. Ο νεαρός Ιουδαίος, ο οποίος έφερε την χριστιανική πίστη ήδη στη ψυχή του, αποφάσισε να φύγει από το θόρυβο του κόσμου και μετέβη στο μοναστήρι Φουβούτιον, του οποίου οι μοναχοί φημίζονταν για την θεάρεστη ζωή τους. Αφού δοκιμάσθηκε αρκετά και πείστηκαν για την ειλικρινή και φωτεινή πίστη του, τον βάπτισαν και τον ονόμασαν Κωνσταντίνο. Έγινε έτσι αδελφός της Μονής. Επιδόθηκε στη μελέτη πνευματικών έργων. Όμως αυτό δεν του ήταν αρκετό, ήθελε να διδάξει και στους άλλους ανθρώπους τον λόγο του Χριστού. Γι` αυτό άρχισε να μεταβαίνει από την μία πόλη στην άλλη και να κηρύσσει το λόγο του Θεού. Απεβίωσε εν ειρήνη.  

ΣΧΟΛΙΑΣΤΕ: