Navigation

ΚΑΜΕΝΙΑΝΟΙ: Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω

γράφει ο Γεώργιος Δ. Φωτόπουλος 
Πρόσφατα ο ευπατρίδης φίλτατος και ομοχώριος Αλέξης Αθανασόπουλος ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κείμενο, με το οποίον διατείνεται ότι εχαρακτήρισα την Καπρίβαινα κακοτράχαλη, προκειμένου να εξαιρεθεί από το πρόγραμμα των αθλητικών και λοιπών εκδηλώσεων “ΚΑΜΕΝΙΑΝΕΙΑ” το αγώνισμα Ηράκλειος Δρόμος, το οποίον ήταν δική του ιδέα.
Πράγματι εχαρακτήρισα - όχι την Καπρίβαινα - αλλά την διαδρομήν Καμενιάνοι-Καπρίβαινα κακοτράχαλη, για τον απλούστατο λόγον ότι είναι κακοτράχαλη και μη προσφερόμενη για αγώνες δρόμου.
Την Ερυμάνθιον Καπρίβαινα, η οποία είναι τόπος δεμένος στενά με την Ιστορίαν και την Παράδοση, τόπος με άγρια φυσική ομορφιά, τόπος που προσφέρεται για ηρεμία, για ξεκούραση, για αναψυχή, γνωρίζω από νηπιακής ηλικίας, καθ’ ότι είμαι γυιος κτηνοτρόφου και τα Καλοκαίρια, τη μισή Άνοιξη και το μισό Φθινόπωρο, ήταν μόνιμος τόπος διαμονής μου.
Όμως, παρ’ ότι, «τους της φύσεως ούκ έστιν λανθάνειν νόμους», η φύση είναι απρόθυμη να παρέχει χωρίς κόπους, αγώνες, και θυσίες τον τεράστιον και βιοφόρον πλούτον της στον άνθρωπο.
Έτσι την προίκα, την οποίαν με απλοχεριά έδωσεν η φύση στην Καπρίβαινα, εμείς τη στερηθήκαμε, γιατί τότε που τα χρήματα έρρεαν με αφθονίαν, τότε που οι παχιές αγελάδες έβοσκαν στο λιβάδι μας, δεν εφροντίσαμε να φτιάξουμε το δρόμο από το χωριό μας στην Καπρίβαινα, ώστε να αξιοποιηθεί η περιοχή, να δημιουργηθούν προϋποθέσεις ανάπτυξης, βελτίωσης των ορεινών βοσκοτόπων, αγροτοκτηνοτροφικός τουρισμός και βελτίωση της ποιότητας ζωής στον τόπον μας. Και να ήταν το μόνον που δεν έγινε;
Όταν ο Τσελιγκονικόλας από τους Καμενιάνους είχε το λιβάδι στην Επάνω Καπρίβαινα, τα παιδιά του, προκειμένου να πάνε στο Ανοιξιάτικο και Θερινό ποιμνιοστάσιό τους έκαναν τη διαδρομή Καμενιάνοι – Αγρίδι – Σωποτό – Πριόλιθο – Κάνδαλο – Λαγοβούνι – Κραστικούς – Κέρτεζη – Επάνω Καπρίβαινα. Με λίγα λόγια έκαναν το γύρω του κόσμου. Και τώρα αναγκάζονται, επειδή η προαναφερόμενη διαδρομή ήταν ασύμφορη, να κρατάνε τα αιγοπρόβατά τους, γύρω από το χωριό, πράγμα που κάνουν και οι άλλοι Τσελιγκάδες και η Καπρίβαινα να μένει ανεκμετάλλευτη. «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω».
Και για να μη μακρηγορώ, ενθυμούμαι χαρακτηριστικά όπως όταν, τόσον εμείς, όσον και οι άλλοι ποιμένες, κατεβάζαμε τα βαρέλια με το τυρί από την Καπρίβαινα στο χωριό, φορτωμένα στα μουλάρια, κρατούσαμε τα υποζύγια από την ουρά, ώστε να τα συγκρατούμε, για να μη γλιστρήσουν και πέσουν στο παρόδιο φαράγγι στο απύθμενου βάθους Ποντολάγκαδο.
Μάλιστα τώρα, λόγω της διάβρωσης υπό των υετίων υδάτων, της ανεξέλεγκτης δασικής και θαμνώδους βλάστησης και της έλλειψης κάθε προσπάθειας συντήρησης της ημιονικής αυτής οδού, έχει καταστεί τελείως αδιάβατη. Εις ό,τι αφορά το γειτονικό Ποντολάγκαδο, μέσα από το οποίον κατά το πάλαι ποτέ περνούσαμε μόνον «αρκάτοι», τώρα όχι μόνον λύκοι δεν μπορούν να περάσουν, αλλά διατηρώ αμφιβολίες, αν μπορεί να περάσει διάβολος.
Κατόπιν όλων των ανωτέρω, αγαπητέ φίλε Αλέξη, αν καταφέρουμε και φτιάξουμε το δρόμο από το χωριό μας στην Καπρίβαινα, ο οποίος είναι άλλωστε απαραίτητος, είμαι εκείνος ο οποίος θα φροντίσει, τουλάχιστν για την προστασίαν της Πολιτιστικής Κληρονομιάς του τόπου μας, να υλοποιηθεί η ιδέα σου, για τον Ηράκλειο Δρόμο από Καμενιάνους - Καπρίβαινα. 
Όμως η ιδέα σου αυτή, κατά πάντα αξιόλογη, δεν ετέθη στο περιθώριο, καθ’ ότι άνοιξε άλλους ορίζοντες σκέψης, για την προστασίαν της Ιστορίας και της Παράδοσης του τόπου μας. Το Διοικητικόν Συμβούλιον του Συλλόγου μας εφρόντισε, τηρουμένων των αναλογιών, ο Ηράκλειος Δρόμος, τον οποίον εσύ ενεπνεύσθης και επρότεινες, να προσαρμοσθεί στα πρότυπα διεξαγωγής του στην Αρχαία Ολυμπία.
Η Έγκριτη Εφημερίδα Η ΦΩΝΗ ΤΩΝ ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ, έχει φιλοξενήσει κατά το παρελθόν σειρά σχετικών δημοσιευμάτων μας. 
Γεώργιος Δ. Φωτόπουλος 
Από Μεγάλη Βρύση Καμενιάνων

Κυριαζής Νίκος

Τα σχόλια σας εδώ: